AWD een rondje bij De Zilk deel 2

Het verdere verloop van de tocht is van de kuststrook weer richting ingang De Zilk. Eerst via het Van Limburg Stirumkanaal zuidwaarts en vervolgens linksaf het Wolfsveld over.

Eerst maar eens beginnen met een slechte foto, kan iemand bevestigen dat dit een Heggenmus is?
Inmiddels is dit inderdaad bevestigd door Helma en Kees, bedankt.

Hoog op de tak en daardoor in ieder geval goed te zien, de Roodborsttapuit. Wie het Van Limburg Stirumkanaal kent weet dat je hier bijna geen dekking hebt. De foto's moet je dan wel van (te) grote afstand maken.

Tot slot nog een Lijster en dan verlaat ik de mist zone om weer volop in de zon verder te struinen.

Na de lange winter periode lijkt nu alles versneld in groei en bloei te komen zoals deze Duindoorn.

Ook een veel voorkomend kruid, de Hondsdraf. Opvallend bij deze plant is dat hoe zonniger de standplaats, des te kleiner zijn de bladeren. Hier in de duinen zie je dan ook vooral de bloemen.

Gebruik makend van de opstijgende warmte cirkelt een Buizerd steeds hoger rond.

Opvallend deze wandeling is dat ik tot tweemaal toe op verschillende plaatsen een gedenk teken zie.

Aangekomen bij het Oosterkanaal bevindt zich aan het eind een drassige zone, aan de zijkant van het kanaal kan je nog zitten maar de zone is te nat om te gaan zitten. Opvallend is dat deze zone achter elkaar wordt bezocht door diverse badderende vogels. De afstand is net iets te groot en de achtergrond te rommelig maar hieronder toch een impressie wat er in een half uur voorbij kwam.

Sijs

Gekraagde Roodstaart

Vink (vrouw)

Rond huppend konijn welke echter in een record tijd was verdwenen.

De reden was deze vos, zo te zien verwachtte hij mij niet aan de andere kant van het kanaal en ook de vos was binnen de kortste keren verdwenen.

De badderaars blijven ondertussen onverminderd aan en af vliegen zoals deze Zwartkop

Vink (man)

Als toegift nog een Zwartkop

Verderop zit een Vink in de boom en lijkt iets in het oog te hebben.

Zou het de hommel zijn? 's zomers eten de vinken insecten dus het zou kunnen.

Tot slot nog even naar de plek waar ik vorig jaar regelmatig Zandhagedissen aantrof. Nu de zon schijnt is het ideaal voor de hagedissen om zich op te warmen op het zand. Ritselend tussen het dorre gras vallen een drietal hagedissen op.

Mooi gecamoufleerd tegen de boom maar wel herkenbaar en op deze manier vol in beeld.

Helaas half verscholen achter een grashalm maar het tongetje vond ik zo leuk.

Van achter een stronk, uit de wind, zit dit mannetje zich te warmen aan de zon.



Het was een heerlijke afwisselende wandeling, behalve de overgangen van de flora in de AWD van bossen naar binnenduin en zeeduin was ook het temperatuur verschil groot deze dag, zwetend in de zon zonder jas tot een hoog gesloten jas aan de zee in de mist. In ieder geval kwam ik thuis met een berg foto's en een rood verbrand hoofd.

Door drukte lukt het helaas slecht om te reageren bij mede bloggers, de foto's bekijken wil nog wel af en toe lukken (al is het op de smartphone). Ik hoop volgende week weer eens wat site's beter te kunnen bezoeken.

Samenvatting AWD, op stap met de macro

De onderstaande serie is vooral geschoten op 17 mei en 10 juni. De meeste opnamen zijn gemaakt met de 180mm macro lens maar enkele met mijn nieuwste macro lens de Tamron 60mm f2. Tussen beide lenzen is een duidelijk verschil, kan je met de 180mm redelijk ver van je onderwerp blijven, met de 60mm zit je toch behoorlijk dicht op het object. Alle opnamen zijn gemaakt in de AWD bij De Zilk en de Oase.
Bij het bezoek aan De Zilk had ik alleen de 70-200 en 60mm macro bij me

Eerst bij De Zilk naar de plek waar ik meerdere malen de Zandhagedissen heb gezien, deze is met de zoomlens gemaakt.

Op deze zonnige dag zitten de hagedissen op te warmen in de zon. Wanneer je ze langzaam benadert blijven ze stil zitten.
macro 60mm f5.0 1/1000s

In plaats van de macro, mede vanwege de plek waar deze zat, heb ik hier de 70-200 met converter gebruikt.
400mm f5,6 1/1000s

Macro met de zoomlens, de Kleine Vuurvlinder. De grootste moeilijkheid is het stilhouden van de camera.

Ook deze is met de zoomlens genomen, met de macro zijn de vlinders te snel verdwenen.

Geel korstmos is niet echt beweeglijk, hier dus de macro gebruikt, moeilijkheid is nu het scherpstel punt.
Ik heb diverse opnamen gemaakt met meerdere f-stops maar tevredenheid met het eind resultaat? niet echt. Heeft iemand advies met dit soort foto's?

Twee Hooibeestjes, deze is weer met de zoomlens genomen, nadeel hierbij is dat de achtergrond nogal 'rommelig' wordt vanwege de scherptediepte.

Al vaker op foto's gezien, het hert met de zender. Weet iemand wat er met deze gegevens wordt geregistreerd? Is het, het in kaart brengen van het leefgebied of heeft het een ander doel.

Tot slot van het bezoek aan De Zilk, een vinkje tussen de bloesem. Kan ik weer afvinken.


10 Juni bracht ik een bezoek aan ingang Oase, deze dag alleen de macro lenzen mee genomen. De A550 met 180mm macro en de A77 met 60mm macro, in een vorig blog heb ik een Zonnedauw artikel geplaatst van deze dag. De rest van de opnamen volgt hieronder.

Een bosje Vingerhoedskruid, daar moeten hommels aanwezig zijn.

Inderdaad is het een komen en gaan van hommels, probeer ze nu maar eens op het juiste moment in beeld te krijgen.

Langzaam kruipen ze in de kelken en zie je voortdurend de kont van de hommel, naar buiten laten ze zich meestal vallen. Dit gaat echter zo snel dat het niet wil lukken om ze scherp in beeld te krijgen.

Goed zijn de stuifmeelzakjes aan de zijkant te zien.

Een goede gastplant voor vlinders, de brandnetel. Hier wordt deze bezocht door een Atalanta.

In het zand zitten regelmatig Parelmoer vlinders.

Hier zie je de beschadigingen van de vleugels.

Aan de waterkant staat een Rietorchis, er zullen dan toch ook Libellen en Waterjuffers rondvliegen.

Een Juffertje hangend aan een grasspriet.

Deze zijn altijd leuk wanneer het wil lukken, recht van voren.

Met de 180mm zijn de Juffers behoorlijk te benaderen.

Op het Eiland van Rolvers wemelt het van de Libellen. Op het zand zittend zie je ze overal.

Dichtbij proberen te komen valt niet mee, telkens vliegen ze een stukje verder wanneer je in de buurt komt.

Plat op de grond liggend lukt het al beter, vanaf de zijkant benaderen gaat goed. Opvallend is dat het uitpuilende oog niet scherp is te krijgen.

Hier de benadering van voren, het lukt nog steeds zonder dat de Libelle wegvliegt. Nu blijkt toch weer het voordeel van de 180mm macro.

.

Wat ik al een tijdje graag op de foto wou hebben, het facetoog. Met zo een foto vallen nog meer details op zoals zijn stoppelbaard.

Nog twee parende Libellen, helaas net achter een grasspriet.

Deze vind ik fascinerend, de Keizer libelle. Het lijkt erop dat er een helm op zijn hoofd zit.

Bij dit soort insecten kan ik mij goed voorstellen dat dit een inspiratie bron voor science fiction films is.

Gevoelsmatig verwacht je de ogen aan de voorkant, wanneer je de foto vergroot zie je ook hier de facetogen.

Eindelijk heb ik een voorwerp welke met de 60mm macro is te benaderen, een Strekspin.

Met zijn lange poten is de spin druk bezig om tussen een aantal grassprieten een web te bouwen. Een Strekspin bouwt zijn web laag tussen het gras om zodoende laag vliegende en springende insecten te vangen.



Ik heb weer lekker gespeeld met de macro, de 180mm is ideaal om insecten van redelijke afstand beeldvullend vast te leggen, de 60mm is ideaal voor stil zittende onderwerpen als spinnen of bloemen. Ook is het leuk om eens op stap te gaan met alleen de macro lens, op die manier wordt je verplicht om naar het kleine te kijken om je heen.