Het is -10, r(i)(a)llen in de AWD

Waarschuwing vooraf, deze blog bevat veel foto's, om bevriezingsverschijnselen te voorkomen moest ik in beweging blijven en met mijn vinger de ontspanknop blijven indrukken. Het gevolg is een grote hoeveelheid vogel foto's, ruim 800, waaruit ik er een 40-tal heb neergezet.

Het is zaterdag 11 februari, vanwege het weer hoef ik niet met mijn dochter naar het voetbal. Ik besluit de ochtend in de AWD door te brengen zodat we morgen met zijn allen een schaatstocht kunnen maken. Het weer is fantastisch, ok, het vriest 10 graden maar de zon schijnt en ik ga in de herkansing voor mijn vorige vogelblog, maar dan met beter licht. In de eerste zon wordt ik al nieuwsgierig bekeken door een Damhert.

Ik hoop in het kanaaltje de vogels van vorige week aan te treffen zodat ik ze met beter licht kan fotograferen. Helaas kom ik er geen één tegen maar wel deze Kuifeend (Aythya fuligula), door de zon blijkt dat zijn kop niet zwart is maar een groene gloed bevat.

Deze Wilde eend (Anas platyrhynchos) is aan het badderen en poetsen, goed is te zien hoe het water van de vettige veren afloopt.

Even de veren uitschudden.

Hier het echtpaar Wilde eend, uniek bij deze eend is de staartkrul.

Damhertjes steken het kanaal over richting Panneland.

De zon komt al wat hoger en geeft heerlijk warme kleuren.

In plaats van over het Eiland van Rolvers ga ik dit keer eens langs het eiland en ik moet zeggen dat het een stuk beter loopt dan door de struiken en rietkragen.

Een voorganger heeft al een route uitgezet, ik hoef alleen maar de voetstappen te volgen. Iets verderop blijkt het spoor abrupt te stoppen bij een donkere ijsplek. Mijn voorganger is in een windwak terecht gekomen, richting de rietkraag zie ik weer sporen dus gelukkig heeft hij het water kunnen verlaten.

Bij de Kippendellen lijkt het voorjaar eraan te komen, in de boom zit deze Koolmees (Parus major) luidruchtig te zingen.

In het riet springt een Pimpelmees (Cyanistes caeruleus) van stengel naar stengel.

Twee Knobbelzwanen (Cygnus olor) drijven slapend in een wak, door de wind worden ze heen en weer gewiegd.

Een kleine open plek in het ijs is voldoende voor een groepje Dodaars (Tachybaptus ruficollus).

De Dodaars is de kleinste duikvogel uit de Futen familie.

Snel nemen ze een duik en verdwijnen onder het ijs om even later ergens weer op te duiken.

Even lekker uitschudden en op voor de volgende duik.

Hier een Brilduiker (Bucephala clangula) stel, het mannetje met groene kop en het bruine vrouwtje.

Het vrouwtje van de Brilduikers met de opvallende bruine kop.

Twee juveniel Brilduikers, de kleur is nog grijs/bruin, de typische gezichtsvlek is al aanwezig.

Lopend richting de vossen komen twee Knobbelzwanen over vliegen.

Uitzicht richting het infiltratie gebied, onder het ijs zwemmen kleine visjes.

Ook de vos is weer aanwezig en loopt voortdurend te bedelen.

Dit blijven lastige vogels om te fotograferen, door het vele zwart vallen de details al snel weg. Uit de familie van de rallen, twee Meerkoeten (Fulica atra)

Aan de overkant van het kanaal scharrelt een juveniel Waterhoen (Gallinula chloropus) langs de oever, ook deze is lid van de rallen familie.

Niet veel verder stapt de Waterral (Rallus aquaticus) rond, zoals uit de naam van deze vogel blijkt behoort deze ook tot de rallen familie.

Dat de vogel weinig opvalt blijkt wel hierboven, de schutkleur maakt hem bijna onzichtbaar.

Door de rode snavel valt de Waterral ook net voldoende op wanneer hij rondstapt. 

Het schijnt dat de roep van de Waterral nogal luid is en doet denken aan een schreeuwend varken.

Nog even poseren in het water....

...en dan vertrekt hij naar de overkant van het kanaal.

Verderop zit een grote groep Wilde zwanen (Cygnus cygnus) bestaande uit ouderparen en jongen.

Zwanen zijn monogaam, een paar blijft hun hele leven bij elkaar.

Kenmerk van de Wilde zwaan is dat het geel van de snavel doorloopt in de zwarte punt. Bij de jongen is de snavel lichter van kleur.

Aangezien het water in het infiltratie gebied is dicht gevroren zitten de zwanen momenteel in drukker gebied en zijn daardoor makkelijker te fotograferen.

In tegenstelling tot de Wilde zwaan is dit een stel Kleine zwanen (Cygnus bewickii), zoals de naam al vermoed zijn deze zwanen kleiner dan de Wilde zwaan.

Behalve het formaat van de zwaan is er een onderscheid in de snavel, bij de Kleine zwaan is het geel van de snavel rond bij de overgang naar het zwart.

Opvallend tussen de eenden zit deze Bergeend (Tadorna tadorna), qua formaat zit deze tussen de eend en de gans.

Nog een eend met een opvallende verschijning, de Wintertaling (Anas crecca)

Opvallend met zijn rode oog is deze mannetjes Tafeleend (Aythya ferina).

In tegenstelling tot het mannetje is het vrouwtje van de Tafeleend een stuk minder opvallend.

Behorend tot de zaagbek familie is dit Nonnetje (Mergellus albellus), hier afgebeeld het mannetje.

Nonnetjes zijn goede duikeenden en meestal zeer actief bezig, hierboven het vrouwtje.

Behalve goede duikers zijn het ook prima visvangers.

Dankzij het zonlicht was ik eindelijk in staat om de Zaagbekken (Mergus merganser) eens behoorlijk in beeld te brengen.

Vaak zijn de Zaagbekken schuwe eenden welke al snel wegvluchten wanneer je in de buurt komt, hier bleef het vrouwtje mooi in beeld om er foto van te kunnen maken.

Ook het mannetje maakte geen aanstalten om te vluchten en gaf daarom mooi de gelegenheid er een aantal foto's van te maken.

Meestal probeer ik de blogs qua lengte niet al te lang te maken, ik had echter geen zin om de sessie in meerdere delen op te breken. Met deze reportage wordt denk ik ook de winterperiode afgesloten waardoor het maken van zoveel verschillende vogel foto's op één dag voorlopig niet meer voorkomt.
Had ik vorige week met mijn elf vogel tocht al een aardige diversiteit geschoten, blijkt dat met deze serie er toch best wel een rijk gevarieerde avifauna aanwezig is in de AWD.

Allen nog bedankt voor de reacties op de vorige blog.

Eindelijk winter, tijd voor de elf vogels tocht

Vandaag, zondag vijf februari, eindelijk is het zover. We hebben sneeuw, het vriest stevig, de AWD is dicht bij huis en biedt genoeg mogelijkheden voor het maken van foto's. Voorzien van voldoende lagen kleding, koffie en een extra batterij zorg ik dat ik bij zonsopkomst bij de ingang ben.

Helaas is er geen zon deze dag maar de sneeuw zorgt voor extra licht, hoewel het best nog wel zoeken is naar de juiste witbalans. Meteen wordt ik al getrakteerd op springende herten bij het kanaal.

Verderop twee mannetjes, beiden met een gebroken stang. Hier valt ook op hoe lastig het contrast goed is te krijgen.

Voor de meeste AWD bezoekers zal dit wel een bekend beeld zijn, door de stroming is het kanaal niet bevroren. Een goede kans om hier vogels aan te treffen.

De eerste welke ik tegenkom is de Grote gele kwikstaart, de hele tijd gaan we gelijk op.

Telkens kan ik een aantal foto's maken terwijl het vogeltje de oever af struint.

Iets verderop zit nummer twee, de Bonte strandloper, hij lijkt veel op de Oeverloper echter heeft deze zwarte poten en een korte licht gebogen snavel.

Opvallend is dat ik tot twee maal toe wordt toegesproken dat de Waterspreeuw weer terug is, het lijkt mij onwaarschijnlijk maar ja je weet het nooit.

Nummer drie is wel donker, staat in het water en heeft een snavel, maar daar houdt ook alles mee op. Het blijkt een Witgat te zijn, ik ben hier ook tevreden mee.

Tot nu toe geen slechte oogst, veel meters heb ik nog niet gemaakt maar toch al voldoende voor de lens gehad.

Iets verder staat er weer een vogel (nummer vier) te zoeken in het water.

Ik dacht eerst een Watersnip te hebben gevonden maar de naslag thuis levert op dat het een Bokje is.

De gele vleugel streep en de kortere snavel is kenmerkend voor deze vogel.

Na het verlaten van het kanaal ga ik via het Zwarteveld richting de vossen.

Regelmatig kom je herten tegen welke op zoek zijn naar eetbaar groen.

Bij de schuilhut is het iets te 'gezellig' met fotografen, dit keer sla ik de vossen maar over en neem de koffie aan het water achter de schuilhut.

Ook hier is het water ijsvrij en komt de familie knobbelzwaan aan gezwommen.

Goed is te zien dat de druppels in zijn hals bevriezen tot kleine klontjes, (vogel vijf is binnen)

Hier zie je het effect van het dalende water in de kanalen, er worden fraaie ijs patronen gevormd.

Soort nummer zes komt luidt en duidelijk aanzetten...

...het is de opvallende verschijning van de Nijlgans.

In een klein stukje open water kom je veel verschillende eenden soorten tegen, hier de Kuifeend.

Na de Kuifeend vind ik soort nummer acht de Krooneend.

Tussen de Kuifeenden zwemt de Krakeend mee.

Achter de Tafeleenden zwemmen twee vrouwtjes Nonnetjes, de teller staat inmiddels op elf vogel soorten.

Blijkt aan het eind van de tocht dat ik nog een reserve vogel voor de lens heb, een paartje Zaagbekken.


Na vier en een half uur AWD vind ik het mooi geweest, dankzij het winter weer zijn er veel meer vogels te vinden. Gedwongen door de beperkte hoeveelheid open water zijn er minder plekken waar de vogels kunnen foerageren. Vanwege het feit dat de vogels ook voldoende moeten eten om hun energie op peil te houden, zijn ze minder geneigd weg te vluchten en krijg je voldoende mogelijkheid tot het maken van foto's zolang je maar gepaste afstand bewaard.

Binnenkort hoop ik jullie blogs weer te bezoeken om te kijken wat voor moois deze winter periode heeft opgeleverd.