Ringslang in 't Weegje

Afgelopen donderdag in de pauze nogmaals een bezoek aan 't Weegje gebracht om te kijken of mijn winterkoning nog aan het nestelen is maar vooral om te kijken of er ringslangen liggen te zonnen.
Het winterkoninkje zat, zoals door René al voorspeld, niet meer in de wilg en zonnende ringslangen konden we ook niet vinden. Wat we wel tegenkwamen was een zwemmende ringslang waarvan ik onderstaande serie kon maken.

Zat er drie jaar geleden een roodwangschildpad in de plas, vandaag kwam ik hem weer eens tegen en zelfs op dezelfde boomstronk.

Wat een leukere verrassing was, is het zwemmen van een ringslang in de sloot.

Snel de slang voorbij lopen en proberen om hem vanaf de voorkant te fotograferen.

Het is nog een behoorlijk exemplaar ook, ringslangen kunnen tot 1,40 meter worden.

De ringslang is de grootste en niet giftige slang in Nederland.

Aangezien het een watergebonden slang is voelt deze zich goed thuis in dit moerassige gebied.

De paartijd van de slangen is april/mei, hopelijk vallen er in de maanden daarna nog jonkies te bespeuren.
Een volgende keer maar eens op zoek naar zonnende ringslangen, er zijn genoeg plekken te vinden waar de slangen snel het water in kunnen maar ook verdekt kunnen opwarmen in de zon.

Het is voorjaar, de hormonen vliegen er uit.

Afgelopen vrijdag tijdens de middagpauze even naar 't Weegje geweest.

Dit gebied ligt in het uiterste zuiden van de gemeente Waddinxveen tussen de Rijksweg A-12, de spoorlijn van Gouda naar Den Haag/ Rotterdam, de Gouwe en de Ringvaart van de Zuidplaspolder.

In dit veenweidegebied ligt een oude veenwinplas van circa 80 ha.

Zondag ochtend ben ik even naar de de Groene Jonker, vlak bij de Nieuwkoopse Plassen, geweest.

Beiden dagen was het heerlijk voorjaarsweer en mede door de milde winter schiet de natuur nu uit zijn voegen. Overal zie en hoor je het voorjaar, mooie tijd om er weer eens op uit te gaan dus.

Eerst 't Weegje, opvallend was de hoeveelheid nestelende vogels welke zich in dit veengebied bevinden. Bij de oude wilgen bomen waren diverse activiteiten te bespeuren.

Een koolmees komt met takjes en mos aangevlogen en gebruikt het gat in een wilg als toekomstig nest.

Tussen de gesnoeide wilgentakken scharrelt een klein bruin vogeltje rond met zijn snavel vol mos.

Iets dichterbij blijkt het een winterkoning te zijn en zo te zien heeft hij de wilg, waar ik vlak bij sta, als nestplaats uitgezocht.

Wanneer ik iets verder weg ga staan vliegt hij via een omweg in de wilg en verdwijnt bijna onopvallend tussen het schors.

Het enige wat nog opvalt is het groen tussen zijn snavel en vervolgens verdwijnt hij in de boom.

Even het gat in de gaten houden en even later komt er een kopje naar buiten.

Nu nog even zingen om zijn nest bewoond te krijgen en daarna weer door om het volgende bouwmateriaal op te halen.

Nu ik weet waar het nest wordt gebouwd kan ik een volgende keer nog eens gaan kijken of er een legsel is.

Zondag 30 maart, de zomertijd is begonnen en te voelen aan de temperatuur vindt de natuur het tijd voor de zomer.
Op de dijk langs de Groene Jonker is het al vroeg druk met trimmers en fietsers.

Tussen het oude riet bewegen de rietvogels zich en regelmatig klinkt de roep van rietgors en blauwborst. Ook het hoempen van de roerdomp hoor je uit het riet, zien doe ik hem helaas niet.

Net te laat kom ik bij de plas om de futen te zien baltsen.

Ik krijg hier het gevoel alsof het mannetje afdruipt.

Grauwe ganzen zijn ook volop aanwezig in de plas.

Hier zie je overigens goed hoe ondiep het water in het natuurgebied is.

Terug bij het riet hoor ik het geluid van een vogel welke ik al meerdere jaren op de foto probeer te krijgen.

Ook nu zit hij weer niet vrij in beeld en wordt aan het zicht onttrokken door wiegend riet, één voordeel, hij zit nu eens niet achterstevoren.

Maar mijn geduld wordt beloond en de blauwborst besluit meer naar voren en iets hoger in het riet te gaan zitten.

Zingend wordt de aandacht getrokken van een partner.

Ik heb in ieder geval genoeg tijd om een aantal foto's te maken en ben er bij thuiskomst best wel tevreden mee.

Tot slot nog even twee foto's van de rietgors.

Op advies van Loes en Kees de uitsnede aangepast, het zijn de kleine dingen die het doen.

Deze meewerkende vogel kiest in ieder geval een vrijstaande rietstengel uit om zich in de picture te zetten.


Ik heb er weer een aantal leuke plaatjes bij, het voorjaar is en blijft ieder jaar een mooie periode waarin er veel in de natuur gebeurt. Met het weer van de afgelopen dagen is er dan ook geen reden tot klagen, in ieder geval niet vanuit mijn kant.

't Weegje

Vlak bij mijn werk ligt een natuurgebiedje, genaamd 't Weegje. 't Weegje is een veenwinplas met een oppervlak van circa 80 ha ten westen van Gouda langs de N207, de spoorlijn van Gouda naar Den Haag/ Rotterdam en de Gouwe. Een collega had er al eens ringslangen gezien en gefotografeerd dus heb ik onlangs ook maar de camera mee genomen.

Ik had al gehoord dat er ook een roodwangschildpad zou rondzwemmen



Deze schildpad werd vroeger vaak in te kleine terrariums gehouden, waardoor
ze vaak werden gedumpd als ze te groot waren geworden. Bovendien wil deze
schildpad ook nog wel eens bijten waardoor hij bij kinderen minder geliefd werd.


 

Tegenwoordig wordt deze schildpad niet meer zo massaal verkocht,

mede doordat de import tegenwoordig verboden is.




´t Weegje is een vogelrijk gebied met onder andere de roerdomp,

waterral, ijsvogel, kleine- en bontbekplevieren, grutto's, kemphanen,

kluten, oeverlopers, witgatjes en watersnippen.





Een kievit



In het grasland staat hier en daar een blauwe reiger



Bewegingloos staan ze te turen naar iets eetbaars.





Vorige keer was er al een hoop kikkerdril te vinden en ondertussen...



...zwemmen er nu een hoop kikkers rond.



De bastaardkikker komt algemeen voor in vrijwel heel Nederland.




Het is een zon- en warmteminnende soort die een voorkeur heeft voor onbeschaduwde wateren.

Gewond door een rietstengel ?



Ooit was ’t Weegje onderdeel van een omvangrijk moeras dat zich

uitstrekte van Zevenhuizen tot Gouda. Tegenwoordig vormt 't Weegje

een oase van rust en natuur en is het de ideale plek om de drukte van alle dag te ontvluchten.




Een waterjuffer, het verschil met een libelle is onder andere dat
de ogen van de waterjufer van elkaar gescheiden zijn.

Dit keer nog geen ringslang mogen fotograferen, maar als ik de mogelijkheid

heb om er nog eens te kijken kom ik 'm wellicht eens tegen.