AWD een rondje bij De Zilk deel 2

Het verdere verloop van de tocht is van de kuststrook weer richting ingang De Zilk. Eerst via het Van Limburg Stirumkanaal zuidwaarts en vervolgens linksaf het Wolfsveld over.

Eerst maar eens beginnen met een slechte foto, kan iemand bevestigen dat dit een Heggenmus is?
Inmiddels is dit inderdaad bevestigd door Helma en Kees, bedankt.

Hoog op de tak en daardoor in ieder geval goed te zien, de Roodborsttapuit. Wie het Van Limburg Stirumkanaal kent weet dat je hier bijna geen dekking hebt. De foto's moet je dan wel van (te) grote afstand maken.

Tot slot nog een Lijster en dan verlaat ik de mist zone om weer volop in de zon verder te struinen.

Na de lange winter periode lijkt nu alles versneld in groei en bloei te komen zoals deze Duindoorn.

Ook een veel voorkomend kruid, de Hondsdraf. Opvallend bij deze plant is dat hoe zonniger de standplaats, des te kleiner zijn de bladeren. Hier in de duinen zie je dan ook vooral de bloemen.

Gebruik makend van de opstijgende warmte cirkelt een Buizerd steeds hoger rond.

Opvallend deze wandeling is dat ik tot tweemaal toe op verschillende plaatsen een gedenk teken zie.

Aangekomen bij het Oosterkanaal bevindt zich aan het eind een drassige zone, aan de zijkant van het kanaal kan je nog zitten maar de zone is te nat om te gaan zitten. Opvallend is dat deze zone achter elkaar wordt bezocht door diverse badderende vogels. De afstand is net iets te groot en de achtergrond te rommelig maar hieronder toch een impressie wat er in een half uur voorbij kwam.

Sijs

Gekraagde Roodstaart

Vink (vrouw)

Rond huppend konijn welke echter in een record tijd was verdwenen.

De reden was deze vos, zo te zien verwachtte hij mij niet aan de andere kant van het kanaal en ook de vos was binnen de kortste keren verdwenen.

De badderaars blijven ondertussen onverminderd aan en af vliegen zoals deze Zwartkop

Vink (man)

Als toegift nog een Zwartkop

Verderop zit een Vink in de boom en lijkt iets in het oog te hebben.

Zou het de hommel zijn? 's zomers eten de vinken insecten dus het zou kunnen.

Tot slot nog even naar de plek waar ik vorig jaar regelmatig Zandhagedissen aantrof. Nu de zon schijnt is het ideaal voor de hagedissen om zich op te warmen op het zand. Ritselend tussen het dorre gras vallen een drietal hagedissen op.

Mooi gecamoufleerd tegen de boom maar wel herkenbaar en op deze manier vol in beeld.

Helaas half verscholen achter een grashalm maar het tongetje vond ik zo leuk.

Van achter een stronk, uit de wind, zit dit mannetje zich te warmen aan de zon.



Het was een heerlijke afwisselende wandeling, behalve de overgangen van de flora in de AWD van bossen naar binnenduin en zeeduin was ook het temperatuur verschil groot deze dag, zwetend in de zon zonder jas tot een hoog gesloten jas aan de zee in de mist. In ieder geval kwam ik thuis met een berg foto's en een rood verbrand hoofd.

Door drukte lukt het helaas slecht om te reageren bij mede bloggers, de foto's bekijken wil nog wel af en toe lukken (al is het op de smartphone). Ik hoop volgende week weer eens wat site's beter te kunnen bezoeken.

Na regen komt zonneschijn

Na de regen van de afgelopen dagen werd het weer eens tijd om naar de AWD te gaan. Zodoende zondag eens richting ingang De Zilk gereden om ook in de zandbak rond te kunnen lopen. De dag begon nog vrij vochtig maar na enkele uren kwam de zon door en werd het behoorlijk benauwd.

De dag begint lekker rustig ook de herten hebben er nog geen zin in.

Het bast gewei is al aardig aan het groeien, nog een maand en dan zal de groei weer stoppen. 

Opvallend deze morgen is de grote hoeveelheid konijnen welke ik tegenkom.

Verstopt tussen het natte gras.

Poetsend tussen de struiken.

Spelen voor stokstaartje, of het is een uitkijk konijn.

Duinkruiskruid kom je momenteel veel tegen in de duinen.

Omdat het jakobskruiskruid zeer giftige stoffen bevat, zoals strychnine, heroïne, cocaïne en morfine, zullen zoogdieren er niet van eten.

Sommige dieren zijn zodanig aangepast dat ze de plant toch kunnen eten. De geel/zwart gebande rups van de jakobsvlinder slaat het gif tijdens het rupsenstadium op in het lichaam en raakt het weer kwijt tijdens het verpoppen.

Nog een plant welke je regelmatig in de duinen tegenkomt, de Doornappel, familie van de nachtschaden. Zo mooi als de plant is zo giftig is deze ook, de plant valt onder de zeer giftige plantensoorten. Vroeger werden de bladeren verwerkt in anti-astma sigaretten en hippies gebruikte de plant om er geestverruimende thee van te zetten. 

zwammetjes groeiend op de runderen mest.

Aangekomen in het zand gebied begint de zon eindelijk door te komen.

Dit gebied wordt geheel gevormd door de invloed van wind en regen.

Aan de randen en de toppen van de zandheuvels houdt het helmgras stand.

Dan valt me dit minuscule kikkertje op eenzaam over het zand springend.  

Over het pad lopend zie ik tientallen kikkertjes (of zijn het padjes) springen.

Moeilijk te zien zo, maar de beestjes zijn écht klein, wanneer je na gaat dat de ondergrond een klinker is.

Het is nog oppassen waar je je voeten neerzet zoveel springen er rond.

Aan de waterkant denk ik een insect voor de lens gekregen te hebben.

Bij nader inzien blijkt het de vervelling van een libelle te zijn, vandaar dat ie zo stil bleef zitten.

Verderop lukte het me wel om een libelle al vliegend voor de lens te krijgen, ondanks dat deze vliegers geen tel stil zitten.

Terug lopend naar de uitgang zweven twee buizerds op de thermiek hun rondjes.

 Het was weer eens lekker om door de AWD te lopen, de volgende dag ben ik nog naar De Groene Jonker geweest waar het ondanks de 30C goed was uit te houden aan het water. De foto's zal ik van de week nog plaatsen.