Eind februari, afsluiting van de winter?

Het was donderdag 28 februari, ik was vrij en besloot deze sombere dag naar de AWD ingang De Zilk te gaan. Het einde van februari leek mij een mooie afsluiting van de winter en wellicht was er al iets van voorjaar te bespeuren. In ieder geval was de winter nog niet beëindigt, de temperatuur lag net boven nul en tussen het riet kwam hier en daar nog ijs voor.

In het kanaal zwemmen diverse Kuifeenden waaronder dit paartje.

Hier een boom welke, door invloed van de wind, bijna is ontworteld.

In kleine duinmeertjes zie je ondertussen het groen weer opkomen, terwijl eromheen het landschap er kaal en verdroogd uitziet.

Ook opvallend zijn de vele aangevreten bomen. De bast is, bij gebrek aan groen door de sneeuwlaag, totaal van de takken gegeten. De winter duurde toch iets te lang zo te zien.

Ik vond deze dag ook opvallend veel karkassen van herten (zeker vijf tegengekomen)
Hierboven een mannetje waarbij door de boswachter de stangen zijn afgezaagd.
(Niet vergroten als je niet van dit soort beelden houdt)

Tussen de bomen hoor je regelmatig het geroffel van de Grote Bonte Specht, hiermee bakent deze zijn territorium af en probeert zo de aandacht van een vrouwtje te trekken.

Hier een Reebok waar al duidelijk de ontwikkeling van het gewei valt te zien.

Verschil tussen een Ree en een Damhert? Zie hierboven waarbij ze toevallig in één plaatje stonden.

De Hollandse Savanne, in het hoge dode gras zoeken de herten naar iets eetbaars.

Achter in het watergebied (waar overigens door Waternet met groot materieel de Amerikaanse vogelkers wordt bestreden) zit een Vos op de uitkijk.

Het duurt niet lang voordat hij mij in de gaten krijgt en dan ook snel tussen het riet verdwijnt.
Voor meer informatie over de vos zie de blog van Henk Bos.

Hier nog een foto van de Vogelkers bestrijding.

Oude knoestige boom waar toch nog verse knoppen in bleken te zitten.

Terug richting de uitgang nog langs de schaapskudde, hun aanwezigheid valt op door de vele haarplukken in struiken en bomen.

Bij de uitgang liggen grote stapels boomstammen. Met het verwijderen van al deze bomen zal het gebied de komende jaren wellicht een verandering ondergaan door het opener karakter.


Ik had gehoopt dat dit een afsluiting van de winter zou zijn, zeker na de temperaturen van afgelopen week. Inmiddels weten we beter en ligt er een dun laagje sneeuw en krijgen we de komende week te maken met kou en matige vorst. Nog even geduld dan maar.

Winterse wandeling door de AWD

Zondag 20 januari, het is een koude morgen van -6 °C maar door de stevige wind voelt het een stuk kouder aan.
Ik begin even voor 09:00 uur bij ingang De Oase met de wind in de rug en op zich valt de kou best mee.
Langs het kleine kanaaltje, welke vol stroming is en daardoor open, loop ik richting achtergebied in de hoop een aantal leuke waarnemingen te kunnen doen. Her en der liggen de herten in winterkleding tussen de bomen en in dorre bladeren te rusten.

Bij één van de meertjes staat deze sombere reiger te wachten op betere tijden.

De hele tijd springt deze Roodborst met mij mee. Af en toe wat drinken en wanneer ik doorloop komt hij weer aan gehipt.

De grote-gele-kwikstaart is een stuk minder meewerkend, telkens wanneer ik dichterbij kom springt deze twintig meter verder, een vervelend spelletje vind ik het worden dus buig ik af  richting Nieuw-Kanaal.

In het Nieuw-Kanaal is wel sprake van ijsvorming, op de open plekken zijn de watervogels verzameld zoals deze Wilde Zwanen.

In de wateren rond Witteveld en Ruigeveld valt weinig te beleven zodat ik besluit naar de schuilhut bij de vossen te lopen om wat te drinken en even uit de wind te zitten.

Bij de schuilhut is het 'gezellig' druk met fotografen die staan te wachten op vossen foto's in de sneeuw. In de periode dat ik er was heb ik geen vos gezien maar wel de IJsvogel die zich continu liet zien langs het kanaaltje.

Het waterpeil in het kanaal, welke de laatste tijd behoorlijk laag stond, was nu weer op normaal niveau en regelmatig dook de IJsvogel in het water.

Dichterbij dan de boom achter de schuilhut kwam hij niet maar goed om te zien dat de winter nog geen slachtoffer heeft gemaakt.

Nieuw bij de schuilhut, naast de rugzak vossen, is deze troetel Roodborst. Het kan niet lang duren of deze eet uit je hand.

Terug richting parkeerplaats, wat nu met tegenwind een stuk onaangenamer is, kies ik toch voor de kanaaltjes omdat daar de meeste kans is om nog iets te kunnen fotograferen.

Eén van de mooiere wintergasten zijn toch wel de Zaagbekeenden. Diverse paren kom je tegen in de AWD en met deze kou zijn ze redelijk dicht te benaderen.

Aan de snavel is duidelijk te zien waarvan de naam Zaagbek is afgeleid.

Verderop scharrelt er iets rond langs de oever, de vogel verplaatst zich in mijn looprichting dus probeer ik met een wijde boog hem te passeren  zodat hij mij tegemoet komt.

Na twee pogingen lukt het en komt hij keurig in mijn richting.

De Kramsvogel is druk bezig met het zoeken naar voedsel en zodoende merkt hij mij amper op.

Voldoende foto's naar mijn zin dus kan ik mijn pad weer vervolgen richting de uitgang.

Nog even twee overspringende herten waarvan één op de foto, zo te zien kiezen ze toch voor zekerheid met de sneeuw en  stappen eerst in het water.

Gras groener aan de  overkant? In ieder geval is het aan deze kant even wit.

Nog een vogel aan de waterkant, ik denk een Merel vrouwtje met wat donkerder veren.

Opgeblazen verenpak om het nog een beetje warm te houden.

En kijk, daar hebben we de Kwikstaart weer. Eens even kijken of hij nu iets meer wilt meewerken voor de foto.

De foto hoek is knudde met de steile kanaalwand maar hij is wel beter in beeld.

Zoekend in de spleten en tussen het mos naar iets eetbaars.

Mijn wandeling zit erop na vijf uur en vertrek weer richting huis.



Het was een lekkere winterdag echter het gebrek aan zon zorgde ervoor dat de ISO waarde omhoog moest. Hierdoor mis je net dat extra beetje kleur in de foto's. Het aantal water- en wintervogels viel me ook enigszins tegen, het zal ongetwijfeld te maken hebben gehad met de wind waardoor de vogels in de dekking van de bossen en struiken bleven.

De winter van 2012, 'Holland on the rocks'

Het duurde lang dit jaar voordat er een winter op komst was, na een zacht begin van januari begon het aan het eind van de maand toch serieus te vriezen. Ondanks de strenge vorst wilde het ijs maar niet aandikken door de sterke wind. Begin februari zakte de wind af en 3 februari hadden we dan ook de eerste winterse sneeuwbui.
Hieronder een samenvatting van deze periode met zijn prettige en mooie momenten.

Door de strenge kou was de sneeuw droog en viel er geen sneeuwpop van te maken.
Gooien met de sneeuw geeft ook voldoende pret.

Zaterdag lag er dan toch genoeg sneeuw om van de heuvels te glijden, de buitensporten  waren afgelast en de zon scheen, kortom heerlijk winterweer om buiten door te brengen.

Sneeuwpret.

Spelen met sneeuw, weliswaar geen sneeuwballen maar ook dit is leuk.

Stille getuigen van koude handen.

In deze tijd is het bijvoeren van vogels gewenst, door de sneeuw en vorst valt er weinig te vinden op de grond. Bovendien wordt je tuin nu ook regelmatiger bezocht door allerlei vogels. Tijdens deze periode ben ik ook twee maal in de AWD geweest waar, mede door het weer, genoeg te fotograferen viel. zie Eindelijk winter, tijd voor de elf vogels tocht en Het is -10 r(i)(a)llen in de AWD

De laatste zondag voordat de dooi in zou vallen nog even met zijn vieren een typisch Hollandse activiteit ondernomen, het schaatsen van een toertocht.

Op de plassen bij Ter Aar was een tocht uitgezet compleet met stempelposten en...

...koek en zopie.

De laatste loodjes, helaas geen zon en af en toe van die vervelende scheuren in het ijs maar de tocht is volbracht en de medaille is binnen.

De maandag zat ik voor mijn werk in Lelystad, op de terugweg reed ik over de Oostvaardersdijk om te kijken of er al iets van kruiend ijs viel waar te nemen.

Vrijdag 17 februari was het schitterend weer, de dooi was nu een week gaande. 's Middags vrij genomen en weer naar de Oostvaardersdijk gereden, het ijs was nu iets meer in beweging maar nog niet genoeg naar mijn zin.

Vervolgens door gereden naar Urk waar de hoeveelheid kruiend ijs groter was. Het bleek bovendien een aardig toeristische attractie met dit zonnige weer.

Spelen met de groothoek en de zon.

Oprukkend ijs richting de dijk.

Nog steeds wordt er in konvooi gevaren met twee ijsbrekers voorop.

Na Urk doorgereden naar Hindeloopen, het was nu al wat verder in de middag en de zon ging al zakken.

Ook hier grote bergen met brokken ijs, lopend door het ijs geeft een heerlijk knisperend geluid.

Opvallend is ook de massa ijs welke zich nog op het IJsselmeer bevindt, dit terwijl het toch al enkele dagen dooit met temperaturen van 7 á 8 graden.

Onder gaande zon boven de ijsvlakte, het doet bijna on-Hollands aan.

Brokken ijs, schilfers ijs, plakken ijs alle variaties kom je tegen.

'Holland on the rocks', alleen als ie ijs en ijs koud is. 

Tegenlicht opname door een brok ijs.

Kijkend over het IJsselmeer vanaf een ijsberg, je waant je hier in een totaal andere omgeving.

Ik vond het een heerlijke periode de afgelopen twee weken, eindelijk weer eens kunnen schaatsen op natuurijs en kunnen profiteren van het weinige open water waardoor er een hoop viel te fotograferen. Het kruiend ijs is ook de moeite waard om mee te maken, de kleuren van de lichtbreking en het geluid van het bewegende ijs.

Tot slot een waarschuwing voor (toekomstige) Sony SLT gebruikers. Wanneer je op je camera een Sigma lens monteert welke voor de levering van de Alpha 65/77 is geproduceerd kan deze schade aan je body veroorzaken. Eerst bemerk je geen problemen maar na een aantal foto's toont de camera kuren. Knopjes werken niet meer en de Auto Focus reageert slecht tot helemaal niet, ook niet meer wanneer je een originele Sony lens terug plaatst. Lenzen kan je bij Sigma laten reviseren, zie Sigma. Mijn Sigma lenzen liggen ondertussen bij Sigma en de body is terug naar Sony, wordt vervolgd...