'Omdat het regende op de dag dat het uit zijn ei kwam, dacht het kuiken dat het een vis was'

Wole Soyinka


Pagina's

Posts tonen met het label Fuut. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Fuut. Alle posts tonen

maandag 31 maart 2014

Het is voorjaar, de hormonen vliegen er uit.

Afgelopen vrijdag tijdens de middagpauze even naar 't Weegje geweest.
Dit gebied ligt in het uiterste zuiden van de gemeente Waddinxveen tussen de Rijksweg A-12, de spoorlijn van Gouda naar Den Haag/ Rotterdam, de Gouwe en de Ringvaart van de Zuidplaspolder.
In dit veenweidegebied ligt een oude veenwinplas van circa 80 ha.
Zondag ochtend ben ik even naar de de Groene Jonker, vlak bij de Nieuwkoopse Plassen, geweest.
Beiden dagen was het heerlijk voorjaarsweer en mede door de milde winter schiet de natuur nu uit zijn voegen. Overal zie en hoor je het voorjaar, mooie tijd om er weer eens op uit te gaan dus.

Eerst 't Weegje, opvallend was de hoeveelheid nestelende vogels welke zich in dit veengebied bevinden. Bij de oude wilgen bomen waren diverse activiteiten te bespeuren.

Een koolmees komt met takjes en mos aangevlogen en gebruikt het gat in een wilg als toekomstig nest.

Tussen de gesnoeide wilgentakken scharrelt een klein bruin vogeltje rond met zijn snavel vol mos.


Iets dichterbij blijkt het een winterkoning te zijn en zo te zien heeft hij de wilg, waar ik vlak bij sta, als nestplaats uitgezocht.

Wanneer ik iets verder weg ga staan vliegt hij via een omweg in de wilg en verdwijnt bijna onopvallend tussen het schors.

Het enige wat nog opvalt is het groen tussen zijn snavel en vervolgens verdwijnt hij in de boom.

Even het gat in de gaten houden en even later komt er een kopje naar buiten.

Nu nog even zingen om zijn nest bewoond te krijgen en daarna weer door om het volgende bouwmateriaal op te halen.

Nu ik weet waar het nest wordt gebouwd kan ik een volgende keer nog eens gaan kijken of er een legsel is.

Zondag 30 maart, de zomertijd is begonnen en te voelen aan de temperatuur vindt de natuur het tijd voor de zomer.
Op de dijk langs de Groene Jonker is het al vroeg druk met trimmers en fietsers.
Tussen het oude riet bewegen de rietvogels zich en regelmatig klinkt de roep van rietgors en blauwborst. Ook het hoempen van de roerdomp hoor je uit het riet, zien doe ik hem helaas niet.

Net te laat kom ik bij de plas om de futen te zien baltsen.

Ik krijg hier het gevoel alsof het mannetje afdruipt.

Grauwe ganzen zijn ook volop aanwezig in de plas.

Hier zie je overigens goed hoe ondiep het water in het natuurgebied is.

Terug bij het riet hoor ik het geluid van een vogel welke ik al meerdere jaren op de foto probeer te krijgen.

Ook nu zit hij weer niet vrij in beeld en wordt aan het zicht onttrokken door wiegend riet, één voordeel, hij zit nu eens niet achterstevoren.

Maar mijn geduld wordt beloond en de blauwborst besluit meer naar voren en iets hoger in het riet te gaan zitten.

Zingend wordt de aandacht getrokken van een partner.

Ik heb in ieder geval genoeg tijd om een aantal foto's te maken en ben er bij thuiskomst best wel tevreden mee.
Tot slot nog even twee foto's van de rietgors.
Op advies van Loes en Kees de uitsnede aangepast, het zijn de kleine dingen die het doen.

Deze meewerkende vogel kiest in ieder geval een vrijstaande rietstengel uit om zich in de picture te zetten.


Ik heb er weer een aantal leuke plaatjes bij, het voorjaar is en blijft ieder jaar een mooie periode waarin er veel in de natuur gebeurt. Met het weer van de afgelopen dagen is er dan ook geen reden tot klagen, in ieder geval niet vanuit mijn kant.



zondag 8 juli 2012

De Groene Jonker, samenvatting

Fotograferen en bloggen schiet er de laatste tijd nogal bij in. Gebrek aan tijd en geen zin om in de regen rond te struinen voor dat ene mooie plaatje.
Op weg naar huis ben ik vanuit mijn werk de voorbije weken af en toe in de Groene Jonker geweest, ten eerste omdat het op de route ligt en ten tweede is het gebied redelijk compact zo dat je met een uur of anderhalf uur alles wel weer gezien hebt.
In tegenstelling tot vorig jaar valt het mij op dat de vogels dieper in het gebied zitten waardoor je niet in de buurt kan komen van de meeste vogels, wellicht wordt het gebied drukker bezocht dan voorgaande jaren waardoor de vogels zich minder laten zien.



Jongen van de Geoorde Fuut ben ik nog niet tegen gekomen, wel deze Fuut.

Als enige overgeblevene uit het nest wordt ie goed beschermd.

Telkens is één van de ouders in de buurt van het jong terwijl de ander op voedsel uit is.

Meerkoetjes kom je volop tegen, pas geboren of al weer enkele weken oud.


Ook zij worden door de ouders goed in de gaten gehouden, van de nesten van vier á vijf jongen zijn er nu nog één of twee over.

Uche, uche dat spul is niet weg niet te krijgen.

Hier zie je duidelijk de grote poten ten opzichte van zijn lichaam.

In de lucht vliegt regelmatig iets over, helaas zijn de vogels lastig te platen wanneer ze langs scheren. De meeste kans heb je wanneer ze evenwijdig langs vliegen.

Lepelaars worden regelmatig gespot in de Groene Jonker, in de verte (te ver weg voor een foto) zie ik er twee staan. Plotseling komt er één aan vliegen, snel probeer ik hem in beeld te krijgen en in beeld te houden.

De Lepelaar draait een rondje en stil hoop ik dat hij dichtbij in de plas landt.

Helaas, het rondje wordt groter en de Lepelaar vertrekt richting achtergebied.

Nog even bommen los en dan verdwijnt hij uit beeld.

Eén van de weinige steltlopers welke ik tegenkom is de Tureluur.


In het lage water valt genoeg te eten, meer als twee á drie Tureluurs zie ik niet tijdens mijn bezoeken, waar zijn al de vogels gebleven?

De hele dag in het water lopen kijken, zal de naam Tureluur daarvan afgeleid zijn?


Jeuk aan je oor, ook daar wordt je Tureluurs van.

Dit is het resultaat van een aantal avond bezoeken aan de Groene Jonker gedurende de afgelopen zes weken, binnenkort zal ik de samenvatting van de zangvogels publiceren.

Nog bedankt voor de reacties op de vorige blogs, ook al reageer ik niet op alle blogs, de meeste worden wel bekeken (al is het soms in vogelvlucht).

zaterdag 12 mei 2012

Een bezoek aan de Groene Jonker, dat zit wel Snor

Afgelopen zondag morgen een bezoek aan de Groene Jonker gebracht, dit keer om te kijken of de Futen al jongen hebben. Bovendien valt er momenteel genoeg te beleven in de Groene Jonker en zolang het nieuwe riet nog niet is volgroeid zijn de rietvogels volop te horen en te zien.

Kwam ik vorige keer al deze eend tegen, nu zwom ze weer rond echter...

...met een aantal jonge eendjes dit keer.

In het ondiepe water valt genoeg voedsel te vinden. 
Ik heb nog steeds geen idee of dit een eendsoort is of dat het kruising is.
Dankzij Marianne weet ik nu dat dit een 'soepeend' is, oftewel een mengelmoes.

En zo zwemmen er wel meer Eenden met pullen rond.




Een Kievit tot aan zijn knieën in de prut.

In de grote plas zwemt een vrouwtje Kuifeend, je kunt het korte kuifje zien uitsteken.
Ik ging uit van een Topper maar dankzij Marianne is dit gecorrigeerd.

De Geoorde Futen zwemmen nog kinderloos rond.

Gezien deze Geoorde Futen ook samen rondzwemmen verwacht ik niet dat er al eieren zijn  gelegd.

Deze Fuut zwemt speurend door het water.

Geconcentreerd zie je hem over het water bewegen en naar beneden turen.

Dan een duik en komt weer boven met een visje in zijn snavel, opeten doet hij echter niet...

...maar verdwijnt tussen de coulissen, vermoedelijk zit er een nest net uit het zicht.

Nu het riet nog kaal is kun je behalve ze te horen, de rietvogels ook nog goed zien zoals deze Rietgors.

Zingend op een rietstengel proberen ze de aandacht van een partner te trekken.



Klaar voor de vlucht, de pootjes houden de stengel nog even vast.

Stukje veenpluis in de wind.

Rietzangers, deze springen telkens boven het riet uit.

Ook de Rietzangers zijn volop aan het zingen, komt waarschijnlijk ook omdat het deze ochtend zonnig weer is.


In plaats van zingen is het nu net of er een krekel luidt bezig is, ik probeer te ontdekken waar het geluid vandaan komt maar het enige wat ik kan zien is dit vogeltje. Merk op dat zijn pootje is geringd.

Komt er een man naast me staan en zegt: "heb je hem gezien die Snor?"
Ik zal nooit een vogelkenner worden denk ik, voor mij zijn het allemaal Mussen.

Deze herken ik wel, de Meerkoet, zij hebben jongen gekregen.

Zoals op meerdere blogs vermeld ze zijn gewoon mooi van lelijkheid.

Dit is dan weer aandoenlijk hoe zo een kleintje wordt gevoed met waterplant.

Nummer twee komt ook even kijken, het zal wel etenstijd wezen.

Voor mij zit de Groene Jonker erop voor vandaag. In de middag gaan we nog even naar de AWD, mijn dochter heeft nieuwe loopschoenen gekregen voor de zomervakantie dus die moeten even worden ingelopen. We pakken ingang de Zilk en stappen over het hek richting Paardenkerkhof, met loopschoenen moet je immers niet op het pad lopen toch?

Een Tapuit zit op het veld, dichter benaderen zal niet lukken met deze open vlakte.

Ook al heet dit Paardenkerkhof, dit is toch echt het kadaver van een Hert.

Kevertje in het zand.

Een Kleine Vuurvlinder op een stronk.

Deze viel op door de gekleurde ringen.

Zo te zien een postduif welke ten prooi is gevallen aan wellicht een roofvogel.

Door het zonnetje komen de Zandhagedissen tevoorschijn om in de zon op te warmen.

Hier het vrouwtje, herkenbaar aan de bruine kleur.

en het mannetje, deze valt op door zijn groene kleur.

Voor het leggen van eieren kiezen de vrouwtjes zonnige, onbegroeide zandige plekken. De eitjes worden op 5 tot 20 cm diepte ingegraven. De warmte van de zon zorgt dan voor verdere ontwikkeling van de eieren.

Nu ze zo liggen op te warmen zijn ze eenvoudig te fotograferen.

Tot slot lopen we weer richting uitgang en komen in een groep schapen terecht.
Behalve de schapen heeft er ook een aardige explosie aan lammetjes zich voorgedaan.

Tegen de plaag van de Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina) is begrazing door schapen het meest effectieve middel gebleken. In de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD) zijn zeer goede ervaring opgedaan met Drentse Heideschapen. De Amerikaanse vogelkers wordt door de schapen volledig kaalgeknabbeld, waardoor de struiken op den duur doodgaan. Alleen in sommige erg gesloten, dichte duindoornstruwelen kan het schaap niet doordringen.


Het was een nuttig bestede zondag, door het eindelijk weer eens goede weer kwamen een hoop dieren tevoorschijn. Dit weekend valt er niet veel te fotograferen, door een fikse verkoudheid sla ik maar eens een keertje over.
Nog bedankt voor de reacties op de vorige blog en tot de volgende keer.