Het is voorjaar, de hormonen vliegen er uit.

Afgelopen vrijdag tijdens de middagpauze even naar 't Weegje geweest.

Dit gebied ligt in het uiterste zuiden van de gemeente Waddinxveen tussen de Rijksweg A-12, de spoorlijn van Gouda naar Den Haag/ Rotterdam, de Gouwe en de Ringvaart van de Zuidplaspolder.

In dit veenweidegebied ligt een oude veenwinplas van circa 80 ha.

Zondag ochtend ben ik even naar de de Groene Jonker, vlak bij de Nieuwkoopse Plassen, geweest.

Beiden dagen was het heerlijk voorjaarsweer en mede door de milde winter schiet de natuur nu uit zijn voegen. Overal zie en hoor je het voorjaar, mooie tijd om er weer eens op uit te gaan dus.

Eerst 't Weegje, opvallend was de hoeveelheid nestelende vogels welke zich in dit veengebied bevinden. Bij de oude wilgen bomen waren diverse activiteiten te bespeuren.

Een koolmees komt met takjes en mos aangevlogen en gebruikt het gat in een wilg als toekomstig nest.

Tussen de gesnoeide wilgentakken scharrelt een klein bruin vogeltje rond met zijn snavel vol mos.

Iets dichterbij blijkt het een winterkoning te zijn en zo te zien heeft hij de wilg, waar ik vlak bij sta, als nestplaats uitgezocht.

Wanneer ik iets verder weg ga staan vliegt hij via een omweg in de wilg en verdwijnt bijna onopvallend tussen het schors.

Het enige wat nog opvalt is het groen tussen zijn snavel en vervolgens verdwijnt hij in de boom.

Even het gat in de gaten houden en even later komt er een kopje naar buiten.

Nu nog even zingen om zijn nest bewoond te krijgen en daarna weer door om het volgende bouwmateriaal op te halen.

Nu ik weet waar het nest wordt gebouwd kan ik een volgende keer nog eens gaan kijken of er een legsel is.

Zondag 30 maart, de zomertijd is begonnen en te voelen aan de temperatuur vindt de natuur het tijd voor de zomer.
Op de dijk langs de Groene Jonker is het al vroeg druk met trimmers en fietsers.

Tussen het oude riet bewegen de rietvogels zich en regelmatig klinkt de roep van rietgors en blauwborst. Ook het hoempen van de roerdomp hoor je uit het riet, zien doe ik hem helaas niet.

Net te laat kom ik bij de plas om de futen te zien baltsen.

Ik krijg hier het gevoel alsof het mannetje afdruipt.

Grauwe ganzen zijn ook volop aanwezig in de plas.

Hier zie je overigens goed hoe ondiep het water in het natuurgebied is.

Terug bij het riet hoor ik het geluid van een vogel welke ik al meerdere jaren op de foto probeer te krijgen.

Ook nu zit hij weer niet vrij in beeld en wordt aan het zicht onttrokken door wiegend riet, één voordeel, hij zit nu eens niet achterstevoren.

Maar mijn geduld wordt beloond en de blauwborst besluit meer naar voren en iets hoger in het riet te gaan zitten.

Zingend wordt de aandacht getrokken van een partner.

Ik heb in ieder geval genoeg tijd om een aantal foto's te maken en ben er bij thuiskomst best wel tevreden mee.

Tot slot nog even twee foto's van de rietgors.

Op advies van Loes en Kees de uitsnede aangepast, het zijn de kleine dingen die het doen.

Deze meewerkende vogel kiest in ieder geval een vrijstaande rietstengel uit om zich in de picture te zetten.


Ik heb er weer een aantal leuke plaatjes bij, het voorjaar is en blijft ieder jaar een mooie periode waarin er veel in de natuur gebeurt. Met het weer van de afgelopen dagen is er dan ook geen reden tot klagen, in ieder geval niet vanuit mijn kant.

De Groene Jonker, samenvatting deel 2

Had ik in mijn vorige blog voornamelijk de watervogels uit de Groene Jonker geplaatst, dit keer zijn de zangers en riet bewoners aan de beurt. Enkele weken terug stond er nog vrij veel oud riet waardoor de vogels enigszins makkelijk zijn te spotten, nu groeit de boel, mede door de vele regen, helemaal groen dicht waardoor het meer een spel wordt van 'ik hoor je wel maar zie je niet'.

Dit is lekker makkelijk, deze hoor je duidelijk en zie je al van ver.

Boven op de rietsigaar heb je een prachtig uitzicht en klinkt je zang ver door.

De Rietzanger, bewoner van niet al te natte laagveenmoerassen.

Deze wordt al lastiger, hoewel deze nog hoog in het kale riet zit.

Hier wordt de omgeving al groener, de vogels moeten aan de rand van het riet zitten wil je ze nog kunnen fotograferen.

Geen idee welke vogel het is maar hij zingt wel gezellig, veel vogels lijken ook op elkaar en zijn slechts te onderscheiden door hun zang.
Door Remco is deze herkend als de Kleine Karekiet.

Ook leuk, herkenbaar aan zijn roep en kleur en opvallend door zijn vlucht, de Kieviet.

Deze maakt het er niet makkelijker op, verscholen tussen het gras viel ze op omdat ze in actie kwam om haar jongen te beschermen.

Mevrouw Fazant jaagde de kleintjes tussen het gras en bleef zelf uiterst waakzaam rondlopen.
Wanneer zowel René als Helma vertellen dat dit een jong mannetje is, wie ben ik dan om het een vrouwtje te noemen, al doende leert men.

Eigenlijk best een mooi koppie met die kleuren rond het oog. Naar mijn idee zijn ze vaak bruiner van kleur, wellicht komt dat om enigszins beschut te zijn.

Rietgorzen zijn goed te herkennen aan hun zwarte koppie, bovendien verstoppen ze zich niet zo diep tussen het riet.

Persoonlijk vind ik de omgeving met het oude riet een rustiger beeld geven, nu alles groen is wordt de achtergrond te druk en dat komt de kwaliteit van de foto's niet ten goede.

Ondanks dat de vogel bruin is geeft de achtergrond toch een stuk rustiger beeld dan de plaat hierboven, alleen zit er dan een storende stengel in beeld.

Hij snapt het beter, hoewel achterstevoren is ook niet de ideale positie voor een foto.

Qua uiterlijk lijkt hij sterk op de Krekelzanger.  De Snor is herkenbaar aan het geluid als dat van een krekel en verschilt in zang duidelijk met de Krekelzanger.


Dit was een selectie van de afgelopen weken uit de Groene Jonker, de volgende blog wordt een samenvatting uit de AWD. Ik heb vanaf Hemelvaartsdag nog een aantal foto's liggen welke ook mooi in een overzicht moeten passen.

Een bezoek aan de Groene Jonker, dat zit wel Snor

Afgelopen zondag morgen een bezoek aan de Groene Jonker gebracht, dit keer om te kijken of de Futen al jongen hebben. Bovendien valt er momenteel genoeg te beleven in de Groene Jonker en zolang het nieuwe riet nog niet is volgroeid zijn de rietvogels volop te horen en te zien.

Kwam ik vorige keer al deze eend tegen, nu zwom ze weer rond echter...

...met een aantal jonge eendjes dit keer.

In het ondiepe water valt genoeg voedsel te vinden. 
Ik heb nog steeds geen idee of dit een eendsoort is of dat het kruising is.
Dankzij Marianne weet ik nu dat dit een 'soepeend' is, oftewel een mengelmoes.

En zo zwemmen er wel meer Eenden met pullen rond.

Een Kievit tot aan zijn knieën in de prut.

In de grote plas zwemt een vrouwtje Kuifeend, je kunt het korte kuifje zien uitsteken.
Ik ging uit van een Topper maar dankzij Marianne is dit gecorrigeerd.

De Geoorde Futen zwemmen nog kinderloos rond.

Gezien deze Geoorde Futen ook samen rondzwemmen verwacht ik niet dat er al eieren zijn  gelegd.

Deze Fuut zwemt speurend door het water.

Geconcentreerd zie je hem over het water bewegen en naar beneden turen.

Dan een duik en komt weer boven met een visje in zijn snavel, opeten doet hij echter niet...

...maar verdwijnt tussen de coulissen, vermoedelijk zit er een nest net uit het zicht.

Nu het riet nog kaal is kun je behalve ze te horen, de rietvogels ook nog goed zien zoals deze Rietgors.

Zingend op een rietstengel proberen ze de aandacht van een partner te trekken.

Klaar voor de vlucht, de pootjes houden de stengel nog even vast.

Stukje veenpluis in de wind.

Rietzangers, deze springen telkens boven het riet uit.

Ook de Rietzangers zijn volop aan het zingen, komt waarschijnlijk ook omdat het deze ochtend zonnig weer is.

In plaats van zingen is het nu net of er een krekel luidt bezig is, ik probeer te ontdekken waar het geluid vandaan komt maar het enige wat ik kan zien is dit vogeltje. Merk op dat zijn pootje is geringd.

Komt er een man naast me staan en zegt: "heb je hem gezien die Snor?"
Ik zal nooit een vogelkenner worden denk ik, voor mij zijn het allemaal Mussen.

Deze herken ik wel, de Meerkoet, zij hebben jongen gekregen.

Zoals op meerdere blogs vermeld ze zijn gewoon mooi van lelijkheid.

Dit is dan weer aandoenlijk hoe zo een kleintje wordt gevoed met waterplant.

Nummer twee komt ook even kijken, het zal wel etenstijd wezen.

Voor mij zit de Groene Jonker erop voor vandaag. In de middag gaan we nog even naar de AWD, mijn dochter heeft nieuwe loopschoenen gekregen voor de zomervakantie dus die moeten even worden ingelopen. We pakken ingang de Zilk en stappen over het hek richting Paardenkerkhof, met loopschoenen moet je immers niet op het pad lopen toch?

Een Tapuit zit op het veld, dichter benaderen zal niet lukken met deze open vlakte.

Ook al heet dit Paardenkerkhof, dit is toch echt het kadaver van een Hert.

Kevertje in het zand.

Een Kleine Vuurvlinder op een stronk.

Deze viel op door de gekleurde ringen.

Zo te zien een postduif welke ten prooi is gevallen aan wellicht een roofvogel.

Door het zonnetje komen de Zandhagedissen tevoorschijn om in de zon op te warmen.

Hier het vrouwtje, herkenbaar aan de bruine kleur.

en het mannetje, deze valt op door zijn groene kleur.

Voor het leggen van eieren kiezen de vrouwtjes zonnige, onbegroeide zandige plekken. De eitjes worden op 5 tot 20 cm diepte ingegraven. De warmte van de zon zorgt dan voor verdere ontwikkeling van de eieren.

Nu ze zo liggen op te warmen zijn ze eenvoudig te fotograferen.

Tot slot lopen we weer richting uitgang en komen in een groep schapen terecht.
Behalve de schapen heeft er ook een aardige explosie aan lammetjes zich voorgedaan.

Tegen de plaag van de Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina) is begrazing door schapen het meest effectieve middel gebleken. In de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD) zijn zeer goede ervaring opgedaan met Drentse Heideschapen. De Amerikaanse vogelkers wordt door de schapen volledig kaalgeknabbeld, waardoor de struiken op den duur doodgaan. Alleen in sommige erg gesloten, dichte duindoornstruwelen kan het schaap niet doordringen.

Het was een nuttig bestede zondag, door het eindelijk weer eens goede weer kwamen een hoop dieren tevoorschijn. Dit weekend valt er niet veel te fotograferen, door een fikse verkoudheid sla ik maar eens een keertje over.
Nog bedankt voor de reacties op de vorige blog en tot de volgende keer.