'Omdat het regende op de dag dat het uit zijn ei kwam, dacht het kuiken dat het een vis was'

Wole Soyinka


Pagina's

Posts tonen met het label snoek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label snoek. Alle posts tonen

vrijdag 27 april 2012

Zingend door het leven, om te overleven of het leven over te dragen

Wow, wat een opening titel van dit blog. Klinkt wel zwaar maar zou het niet moeten zijn.


Twee weken geleden in de AWD geweest, geen specifieke plannen maar gewoon even een rondje lopen en kijken of er iets moois valt te beleven. Het voorjaar zou er zo langzamerhand aan moeten komen, maar de temperatuur en het regenachtige weer doen anders voorkomen. Gelukkig is de natuur de natuur en trekt zich weinig aan van het weer, overal komt leven in en dat geeft veel bedrijvigheid.
Vogels zijn druk bezig met het aanleggen van nesten, de één gebruikt er zacht mos voor.




Aalscholvers zijn niet zo kieskeurig, een stapel takken lijkt op een nest en het is toch maar voor tijdelijk gebruik.


Nadeel van zo een nest is dat je het hele broedseizoen blijft repareren en dus veel takken nodig hebt.


Continu worden er takken aangevoerd, binnenkort worden ze ingeruild voor vis.


Paniek op het eiland, één gaat er vandoor en de hele meute er achteraan, de nesten zijn even verlaten.
Meneer en mevrouw Kuifeend hebben nog geen nieuws te melden, er is nog geen nest gebouwd.
Ook hij gaat er als een speer vandoor


Om verderop weer tot rust te komen.


Aan de oever drijft een Snoek, deze heeft het leven gelaten.


Hier zwemt de familie Graskarper, zij zitten volop in het leven.


Een omgevallen boom, ook het leven gelaten. In de grondkluit zie je echter gaten, hierin ontstaat weer nieuw leven. Wellicht is dit het onderkomen van de IJsvogel of Oeverzwaluw.


Hoog in de boom zit een Kraai op de uitkijk, zoekend naar een partner?


Mannetjes Vinken zingen volop, hoe mooier hij zingt hoe groter de kans op een vrouwtje.




Hier in de zon springen de Pimpelmezen van tak naar tak, op de achtergrond nog een Vink.


Nog zo een zanger, de Tjiftjaf. Aan zijn zang te onderscheiden van de Fitis.
Buizerds maken gebruik van de thermiek en vliegen speurend rond op zoek naar iets eetbaars.
De hoogte waarop de Buizerd zweeft en glijdt kan verschillen van enkele meters tot 100 meter, maar meestal cirkelt hij tussen de 20 a 40 meter hoog. Zodra de buizerd een mogelijke prooi in het vizier krijgt gaat deze zoekvlucht over in bidden.


Hier de restanten van een hert, niet meer in leven.


Dit jonge Hert is echter weer blij met het nieuwe groen wat tot leven probeert te komen.




Tot slot, de stille getuigen van een kinderfeestje? Een generatie met een leven nog voor zich.


Momenteel is het druk in de natuur, er worden partners gezocht er wordt genesteld en uitgesloofd. Eigenlijk is dit één van de betere jaargetijden om al het fraais bij te wonen, hopelijk gaan we een wat warmer en drogere periode tegemoet zodat er veel te beleven valt. 

zondag 13 november 2011

Hoort wie klopt daar...

Zondag 13 november weer even de AWD in geweest om met de camera te stoeien. Bij aankomst hing er een lage grondnevel, mooi om te zien maar lastig om erin te fotograferen. Hieronder een samenvatting van deze dag.

Zoals gezegd hing er een lage grond mist.  

En als ik langs het kanaal loop is het bijna niet te missen, er wordt weer gesprongen.

Valt me nog mee met ISO400, 1/500 en f2.8
De overkant is toch altijd iets verder dan gedacht.


Langs de kant staat nog een vingerhoedskruid te bloeien, op de achtergrond klinkt geklop.
Het zal toch niet zo zijn dat er Pieten rondlopen.

Het is een vreemdeling zeker, volgende keer zal ik naar zijn naam vragen.

Bij het watervalletje even met de sluitertijd spelen.

Hierna verder richting de schuilhut bij de vossen.


Ganzen trekken luid schreeuwend over richting het zuiden.

Altijd leuk die nieuwsgierige koppies.

Ook dit is een bekende in het duingebied.

Aangezien het bij de schuilhut iets te druk was ben ik maar doorgelopen naar de renbaan. Ik vond de verzameling vogels bij het eilandje wel de moeite waard voor een foto.

Wuivend riet in het zonlicht.

Ik heb nog geen wilde zwanen gezien in de AWD, dan maar deze jongen.

Het blijft een mooi gezicht hoe de druppeltjes op de veren blijven liggen.

rekken en strekken.


Aan het eind bij de waterinlaat liggen twee snoeken te wachten tot er voedsel aankomt zwemmen.

Terug lopend richting de uitgang staat aan de overkant een vos in de struiken te turen.

Het bleef helaas bij loeren en zoeken, de prooi was alweer verdwenen.

Nog even deze imposante jongen op de foto gezet.



Het was een lekkere dag voor de AWD, ik hoopte stiekem dat de waterspreeuw weer terug zou zijn maar tot nu heb ik hem nog niet kunnen vinden. De wilde zwanen zijn ook nog niet gesignaleerd, zou de winter dan toch minder streng worden dit jaar?