AWD een rondje bij De Zilk deel 2

Het verdere verloop van de tocht is van de kuststrook weer richting ingang De Zilk. Eerst via het Van Limburg Stirumkanaal zuidwaarts en vervolgens linksaf het Wolfsveld over.

Eerst maar eens beginnen met een slechte foto, kan iemand bevestigen dat dit een Heggenmus is?
Inmiddels is dit inderdaad bevestigd door Helma en Kees, bedankt.

Hoog op de tak en daardoor in ieder geval goed te zien, de Roodborsttapuit. Wie het Van Limburg Stirumkanaal kent weet dat je hier bijna geen dekking hebt. De foto's moet je dan wel van (te) grote afstand maken.

Tot slot nog een Lijster en dan verlaat ik de mist zone om weer volop in de zon verder te struinen.

Na de lange winter periode lijkt nu alles versneld in groei en bloei te komen zoals deze Duindoorn.

Ook een veel voorkomend kruid, de Hondsdraf. Opvallend bij deze plant is dat hoe zonniger de standplaats, des te kleiner zijn de bladeren. Hier in de duinen zie je dan ook vooral de bloemen.

Gebruik makend van de opstijgende warmte cirkelt een Buizerd steeds hoger rond.

Opvallend deze wandeling is dat ik tot tweemaal toe op verschillende plaatsen een gedenk teken zie.

Aangekomen bij het Oosterkanaal bevindt zich aan het eind een drassige zone, aan de zijkant van het kanaal kan je nog zitten maar de zone is te nat om te gaan zitten. Opvallend is dat deze zone achter elkaar wordt bezocht door diverse badderende vogels. De afstand is net iets te groot en de achtergrond te rommelig maar hieronder toch een impressie wat er in een half uur voorbij kwam.

Sijs

Gekraagde Roodstaart

Vink (vrouw)

Rond huppend konijn welke echter in een record tijd was verdwenen.

De reden was deze vos, zo te zien verwachtte hij mij niet aan de andere kant van het kanaal en ook de vos was binnen de kortste keren verdwenen.

De badderaars blijven ondertussen onverminderd aan en af vliegen zoals deze Zwartkop

Vink (man)

Als toegift nog een Zwartkop

Verderop zit een Vink in de boom en lijkt iets in het oog te hebben.

Zou het de hommel zijn? 's zomers eten de vinken insecten dus het zou kunnen.

Tot slot nog even naar de plek waar ik vorig jaar regelmatig Zandhagedissen aantrof. Nu de zon schijnt is het ideaal voor de hagedissen om zich op te warmen op het zand. Ritselend tussen het dorre gras vallen een drietal hagedissen op.

Mooi gecamoufleerd tegen de boom maar wel herkenbaar en op deze manier vol in beeld.

Helaas half verscholen achter een grashalm maar het tongetje vond ik zo leuk.

Van achter een stronk, uit de wind, zit dit mannetje zich te warmen aan de zon.



Het was een heerlijke afwisselende wandeling, behalve de overgangen van de flora in de AWD van bossen naar binnenduin en zeeduin was ook het temperatuur verschil groot deze dag, zwetend in de zon zonder jas tot een hoog gesloten jas aan de zee in de mist. In ieder geval kwam ik thuis met een berg foto's en een rood verbrand hoofd.

Door drukte lukt het helaas slecht om te reageren bij mede bloggers, de foto's bekijken wil nog wel af en toe lukken (al is het op de smartphone). Ik hoop volgende week weer eens wat site's beter te kunnen bezoeken.

Wisseling van de seizoenen, dat alles in één dag

Zondag 7 april, deze dag zou het zonnig worden de wind zou afnemen en de temperatuur gaan stijgen.
Op weg naar de AWD was het in ieder geval mistig, het vroor 2 graden en deze combinatie maakte het nog behoorlijk fris.
   
   

Voorjaar komt er aan, hoog in de boom zingt deze lijster. Door de mist klinkt zijn gezang tot in de verre omgeving door.

Damhertjes scharrelen rond op zoek naar groen gras, een regenbui zou ook welkom zijn om de natuur weer wat op te fleuren.

Veel zicht is er niet en buiten de dekking van de bossen voelt het op de open vlaktes nog koud aan.

Opvallend is de rust in het gebied

Een poeltje op het Eiland van Rolvers, strak oppervlak en verder weinig te beleven.

Op weg naar het Ruigeveld

Vaag zijn de contouren van enkele watervogels te zien.

De dooi en de mist leveren ook mooie plaatjes op in het oude riet.

Hier en daar komt er toch ook weer leven uit de grond.

Eindelijk begint de mist dunner te worden en verschijnt er regelmatig een zonnestraal.

Het laatste ijs smelt en vormt druppels aan het einde van de takken.

Op weg richting de vossen schuilhut nog deze drie heren op stap. Goed om te zien dat er nog Damhert mannen rondlopen, afgelopen winter zijn er al te veel gestorven.

Uiteraard zijn zij er ook weer.

Hier valt ook op hoeveel mensen er in de AWD rondlopen, struinend kom je haast niemand tegen, op deze plek loop je tientallen bezoekers tegen het lijf.

Nu de zon strak aan de hemel staat nog even doorgelopen naar het Renbaanveld waar de Aalscholvers druk bezig zijn met het opbouwen van de nesten.

Na een koude start brak dan uiteindelijk de zon door. Het voorjaar zal nu toch wel definitief zijn aangebroken.

Kippenvel in de AWD

Vandaag was het zo een dag. Gisteravond lag er al een laagje sneeuw maar deze morgen zag het er wel héél mooi uit. Gedurende de nacht was er een dikke sneeuwlaag gevallen welke de bomen en struiken van een deken had voorzien. Het was windstil, de lucht zag er helder uit dus op naar de AWD.

Kippenvel, niet door de kou maar door de vele mooie momenten deze dag.

Precies op tijd bij ingang Oase naar binnen, de sneeuw was nog niet belopen en kraakte onder mijn voeten.

Bomen en struiken waren voorzien van een dikke laag sneeuw.

Langzaam werd het lichter en kwam de blauwe lucht tevoorschijn tussen de witte bomen.

Damherten lagen nog onder de bomen te dommelen in hun kuil.

Een enkeling ging op zoek naar iets eetbaars, vanwege de besneeuwde grond werd het groen iets hoger gezocht.

Met als gevolg een klodder sneeuw op je kop, dat maakt je overigens meteen wakker.

Op het lijstje van vandaag stond in ieder geval een bezoek aan de vossen, vossen in de sneeuw staan vaak garant voor mooie plaatjes.

Enkele trimmers genieten ook van het landschap, ik vind het een risico met de besneeuwde ondergrond, een kuiltje in de grond kan je enkel kosten.

Enkele Zaagbekken komen langzaam richting mijn kant gezwommen.

iets te veel reflectie op het water waardoor de kleuren wat flets overkomen.

Het zijn één van de mooiere overwinteraars onder de eenden.

Ondertussen is de zon erbij gekomen, de temperatuur doet de sneeuw al smelten.

Sneeuw, windstil en blauwe lucht, kan het nog beter.

Sneeuw, sneeuw en sneeuw, alles is bedekt.

Staartmezen hippen tussen de takken. 

Een Boomkruiper schiet langs de stam op en neer.

Aangekomen bij de schuilhut is de Koolmees ook weer aanwezig.

De sneeuw rond de schuilhut was al behoorlijk plat gelopen. Meerdere bezoekers waren zo te zien geïnteresseerd in plaatjes van vossen in de sneeuw.

Meer dan één vos heb ik er vandaag niet gezien.

Zo te zien was het publiek ook niet erg vermakelijk en al snel verdween de vos richting bos om niet meer terug te komen.

Iets verderop in de sneeuw liggen de zo te zien nog redelijke recente resten van een  hertje.

Ook zij lopen  te zoeken naar voedsel, met dit weer hebben de struiken het extra te verduren.

Voorzien van een dikke winterjas deert deze sneeuw niet.

Tot slot nog door naar het Renbaanveld, even kijken of er op de plas nog activiteiten zijn.

Behalve twee Wilde Zwanen zit er ook een Canadese Gans op één van de eilandjes.

Al snel krijgt deze bezoek van twee soortgenoten.

Al vroeg in het voorjaar, maar dit paar vertoond al duidelijk baltsgedrag.

In het Noordoosterkanaal zat deze Canadese Gans en liet zich eenvoudig op de foto zetten.

Uitkijk over het Renbaanveld.

Einde van een heerlijke sneeuw wandeling door de AWD. Het was een ideale dag om sneeuw foto's te maken en ik heb dan ook regelmatig mijn groothoeklens gebruikt, het gebruik van een polarisatie filter bleek geen eens nodig te zijn. De lucht was droog en het blauw kwam goed tot zijn recht.