AWD een rondje bij De Zilk deel 1

Donderdag 25 april had ik een vrije dag en het toeval wilde dat het een schitterende dag was. Bewapend met koffie, brood, groothoek, macro en zoomlens met converter vertrok ik naar De Zilk om een rondje te lopen. Het vervelende aan de AWD, maar ook het mooie tegelijk, is dat wanneer je eenmaal aan het struinen bent je steeds meer mooie plekken ziet en zodoende werd dit rondje De Zilk achteraf een tocht van 18 km.

Om de blog niet te lang te maken breek ik deze in twee delen, eerst maar deel één online zetten.

Vanaf de ingang pak ik de route naar een inmiddels bekende boom, in de winter viel deze ontwortelde boom al op maar nu blijkt deze inmiddels voorzien te zijn van een groene gloed.

Eén van de bewoners van voedselarme duingrond, het Duinviooltje.

Nu de bomen en struiken in knop staan kun je de vogels behalve horen ook nog goed zien.

Wilgenkatjes worden volop bezocht door Hommels

Mooie bloempjes om te zien, minder mooi wanneer je last van hooikoorts hebt.

Dit blijven lastige plaatjes met het tegenlicht.

Behalve de Hommels vliegen er ook al enkele bijen rond.

Een ontmoeting met een wilde vos is altijd leuk om te zien, hier zie je ook de nieuwsgierigheid van de vos terugkomen. Toch even van tussen de struiken kijken of hij niet gevolgd wordt.

Helaas net niet scherp maar ook de vlinders zitten op te warmen in het zonlicht.

Hier toch maar even de macro gebruikt.

Aan zijn snavel te zien zal dit een Vink zijn, opvallend is ook dat de lucht inmiddels grijs is geworden.

Ik zit ondertussen tegen de zeeduinen aan en hier is sprake van Zeemist of zeevlam, een plotseling van zee opkomende mist. Mist komt op boven zee wanneer koude lucht over relatief warm zeewater stroomt of wanneer warme lucht in aanraking komt met een koude zee.

Door Waternet wordt hier gewerkt aan de zeereep, een uitkijkheuvel is inmiddels gereed. Op naar de heuvel om te kijken wat het resultaat is.

Door naar het strand, ondanks de mist toch even kijken. Meeuwen zijn altijd wel in beweging.

Op de kustlijn lopen Drieteenstrandlopers te foerageren.

Hier is duidelijk de afgraving van het duin te zien uit project Noordvoort.

Druk heen en weer dribbelend schieten de Drieteenstrandlopers over het strand.

Plat op de buik liggend leveren deze vogels toch de mooiste composities op.

Tussen de scheermessen wordt volop gezocht en gepikt naar voedsel.

Zo te zien wordt er ook iets voedzaams gevonden tussen de schelpen.



Inmiddels heb ik het koud genoeg gekregen aan het strand en besluit de struintocht door de duinen weer voort te zetten. Opvallend is dat wanneer je 500 meter terug de duinen in bent de mist totaal is verdwenen en de zon weer volop schijnt, tijd voor een boterham en even lekker liggen in de zon.

Deel 2 volgt binnenkort en levert in ieder geval de eerste Zandhagedissen op.

Wisseling van de seizoenen, dat alles in één dag

Zondag 7 april, deze dag zou het zonnig worden de wind zou afnemen en de temperatuur gaan stijgen.
Op weg naar de AWD was het in ieder geval mistig, het vroor 2 graden en deze combinatie maakte het nog behoorlijk fris.
   
   

Voorjaar komt er aan, hoog in de boom zingt deze lijster. Door de mist klinkt zijn gezang tot in de verre omgeving door.

Damhertjes scharrelen rond op zoek naar groen gras, een regenbui zou ook welkom zijn om de natuur weer wat op te fleuren.

Veel zicht is er niet en buiten de dekking van de bossen voelt het op de open vlaktes nog koud aan.

Opvallend is de rust in het gebied

Een poeltje op het Eiland van Rolvers, strak oppervlak en verder weinig te beleven.

Op weg naar het Ruigeveld

Vaag zijn de contouren van enkele watervogels te zien.

De dooi en de mist leveren ook mooie plaatjes op in het oude riet.

Hier en daar komt er toch ook weer leven uit de grond.

Eindelijk begint de mist dunner te worden en verschijnt er regelmatig een zonnestraal.

Het laatste ijs smelt en vormt druppels aan het einde van de takken.

Op weg richting de vossen schuilhut nog deze drie heren op stap. Goed om te zien dat er nog Damhert mannen rondlopen, afgelopen winter zijn er al te veel gestorven.

Uiteraard zijn zij er ook weer.

Hier valt ook op hoeveel mensen er in de AWD rondlopen, struinend kom je haast niemand tegen, op deze plek loop je tientallen bezoekers tegen het lijf.

Nu de zon strak aan de hemel staat nog even doorgelopen naar het Renbaanveld waar de Aalscholvers druk bezig zijn met het opbouwen van de nesten.

Na een koude start brak dan uiteindelijk de zon door. Het voorjaar zal nu toch wel definitief zijn aangebroken.

De grote oversteek

Nu de vakantie weer voorbij is ben ik afgelopen weekend weer eens in de AWD geweest, bij ingang de Oase was ik zaterdag in de mist de eerste op de parkeerplaats. Het beloofde een warme dag te gaan worden dus een vroeg begin betekent ook weer op tijd thuis.

Het is mistig deze morgen, windstil, volkomen rust.

In het gras zijn de vele spinnenwebben goed zichtbaar door de nevel.

Hier en daar komt een hertje door de mist gelopen.

Langzaam klimt de zon hoger en strooit zijn licht door de lucht, de eerste ganzen 
vliegen schreeuwend naar betere oorden.

Over het kanaal waagt een hert de sprong naar de overkant.

Het gras zal wel groener zijn aan deze kant van het water.

Langzaam lost de mist op, het ziet ernaar uit dat het inderdaad een mooie dag gaat worden.

Heerlijk met die druppels en het zachte licht.

Deze had alleen maar dorst, geen oversteek dus.

Op de brugleuning zit een reiger wakker te worden, in plaats van weg te vliegen blijft deze rustig zitten.

Hij blijkt vrij dicht benaderbaar te zijn (rugzakreiger?)

Wat zal de aandacht trekken van dit jong? Ik kon het niet ontdekken.

We zijn niet nieuwsgierig, maar willen graag alles weten.

Kamperfoelie slingerend tussen de struiken.

Ondanks de natte zomer zijn er toch voldoende bramen te vinden.

Ook deze vind je regelmatig in de AWD, doornappel.

Op de leeuwenbek zit bewegingloos een hommel, hij lijkt te slapen...

...maar met de macro erop zie je toch af en toe een pootje bewegen.

Je moet het maar willen tussen die stekelige takken.

Een Hoornaar beweegt zich over de grond, best wel groot van dichtbij.

Ik vraag me dan af, waarom midden op pad dood liggen wezen? Waarschijnlijk door een roofvogel laten vallen.

De zon wordt warmer, het water trekt steeds meer herten aan.

Ook handig om als spiegel te gebruiken.

Deze waagt de oversteek wel weer.

Verder lopend zie ik voorbij de bocht juist een hert zwemmend het breedste stuk van het water oversteken.

Voordat mijn statief staat en ik de camera heb scherp staan is hij alweer het water uit, balen.

Maar voordat ik met de pest erin doorloop komt juist nummer twee zich aan de oversteek wagen.

Het gaat best nog snel om naar de overkant te komen.

Zo we zijn er weer, nog even de kant op...

...lekker uitschudden en verder op pad.

Terug richting de uitgang probeert dit mannetje verstoppertje te spelen, helaas toch betrapt.


Al met al is deze serie best wel lang uitgevallen, maar wat wil je ook wanneer je een aantal weken niet in de AWD bent geweest, er is voldoende te zien en te beleven. Eerst de komende week een vakantie boek samenstellen, andere blogs bekijken, de bronsttijd mee gaan maken... pfff het worden zware tijden de komende periode (maar meer dan de moeite waard)