'Omdat het regende op de dag dat het uit zijn ei kwam, dacht het kuiken dat het een vis was'

Wole Soyinka


Pagina's

zondag 4 september 2011

De grote oversteek

Nu de vakantie weer voorbij is ben ik afgelopen weekend weer eens in de AWD geweest, bij ingang de Oase was ik zaterdag in de mist de eerste op de parkeerplaats. Het beloofde een warme dag te gaan worden dus een vroeg begin betekent ook weer op tijd thuis.

Het is mistig deze morgen, windstil, volkomen rust.

In het gras zijn de vele spinnenwebben goed zichtbaar door de nevel.

Hier en daar komt een hertje door de mist gelopen.

Langzaam klimt de zon hoger en strooit zijn licht door de lucht, de eerste ganzen 
vliegen schreeuwend naar betere oorden.


Over het kanaal waagt een hert de sprong naar de overkant.

Het gras zal wel groener zijn aan deze kant van het water.

Langzaam lost de mist op, het ziet ernaar uit dat het inderdaad een mooie dag gaat worden.

Heerlijk met die druppels en het zachte licht.

Deze had alleen maar dorst, geen oversteek dus.

Op de brugleuning zit een reiger wakker te worden, in plaats van weg te vliegen blijft deze rustig zitten.

Hij blijkt vrij dicht benaderbaar te zijn (rugzakreiger?)

Wat zal de aandacht trekken van dit jong? Ik kon het niet ontdekken.

We zijn niet nieuwsgierig, maar willen graag alles weten.

Kamperfoelie slingerend tussen de struiken.

Ondanks de natte zomer zijn er toch voldoende bramen te vinden.

Ook deze vind je regelmatig in de AWD, doornappel.

Op de leeuwenbek zit bewegingloos een hommel, hij lijkt te slapen...

...maar met de macro erop zie je toch af en toe een pootje bewegen.

Je moet het maar willen tussen die stekelige takken.


Een Hoornaar beweegt zich over de grond, best wel groot van dichtbij.

Ik vraag me dan af, waarom midden op pad dood liggen wezen? Waarschijnlijk door een roofvogel laten vallen.

De zon wordt warmer, het water trekt steeds meer herten aan.

Ook handig om als spiegel te gebruiken.

Deze waagt de oversteek wel weer.

Verder lopend zie ik voorbij de bocht juist een hert zwemmend het breedste stuk van het water oversteken.

Voordat mijn statief staat en ik de camera heb scherp staan is hij alweer het water uit, balen.

Maar voordat ik met de pest erin doorloop komt juist nummer twee zich aan de oversteek wagen.

Het gaat best nog snel om naar de overkant te komen.


Zo we zijn er weer, nog even de kant op...

...lekker uitschudden en verder op pad.

Terug richting de uitgang probeert dit mannetje verstoppertje te spelen, helaas toch betrapt.


Al met al is deze serie best wel lang uitgevallen, maar wat wil je ook wanneer je een aantal weken niet in de AWD bent geweest, er is voldoende te zien en te beleven. Eerst de komende week een vakantie boek samenstellen, andere blogs bekijken, de bronsttijd mee gaan maken... pfff het worden zware tijden de komende periode (maar meer dan de moeite waard)

dinsdag 9 augustus 2011

Hier en daar een bliksem bezoek.

Afgelopen periode weinig tijd gehad om te fotograferen, toch lag het in mijn verlangen om de zeearend bij de Lepelaarplassen op de foto te krijgen. Ook foto's van reeën ontbreken nog en aangezien de reeënbronst is begonnen ging ik vorige week via de Westerheide bij Hilversum naar de Lepelaarplassen bij Almere.
Op de heide zag ik al vrij snel de eerste ree tussen de heidestruiken

Van tussen de bomen word ik nieuwsgierig in de gaten gehouden.

Een moeder met kalf trekken door de bosrand langs het heidegebied.

Een jong houdt zich schuil tussen de bomen.

Net als dit jong hou ik het ook voor gezien en rij door naar Almere.

Bij de vogelkijkhut aangekomen hoor ik dat de zeearend een halfuur eerder langs is geweest, dit lijkt me een gemiste kans maar ik blijf toch nog twee uur in de hut rondhangen. De zeearend is niet meer geweest maar wel zwommen er nog enkele watervogels rond.

Toch nog wat geluk, de ijsvogel bracht een bliksem bezoek (waarschijnlijk ook te weinig tijd om lang te blijven).


Na deze 'one minute of fame' vertrok de ijsvogel weer en even later ging ik er ook vandoor.

Afgelopen zondag nogmaals een poging gewaagd om de zeearend te spotten, helaas, de laatste drie dagen is de zeearend niet meer gezien in het gebied.

Een tafeleend voor de kijkhut.

De uitslovende rugzwemmer.

Gelukkig kwam de ijsvogel nog even langs, wederom een kort bezoek en niet op zoek naar voedsel maar het is een schitterend vogeltje om te zien.


Binnenkort hoop ik weer meer tijd te hebben om door de andere blogs te bladeren en te reageren, in ieder geval bedankt voor de reacties op mijn vorige blogs.

maandag 11 juli 2011

De wilde plantentuin "De Heimanshof"

In 1975 werd in Hoofddorp een instructieve tuin in gebruik genomen van 1 ha, waar wilde planten, insecten, vogels en andere kleine dieren in hun natuurlijke omgeving te bekijken zijn. In de periode '82 t/m '85 heb ik als vrijwilliger maandelijks geholpen om dit stukje natuur te bouwen en onderhouden. 2 Juli j.l. was er een open dag, een mooie gelegenheid om eens te kijken hoe de tuin er bij staat.
Het bordje bij de ingang

In De Heimanshof vindt u een aantal biotopen b.v. de akkertjes met oude graansoorten, zoals: spelt, evene, eenkoorn en 'chevalier-gerst'.de oervorm van gerst. Ook vroegere verfstofplanten worden er verbouwd: meekrap, wede en wouw. Verder oude cultuurgewassen als vlas, huttentut en boekweit. Hiertussen treffen we in de zomer een weelde van wilde bloemen aan: korenbloem, bolderik, klaproos etc.

Eén van de werkzaamheden van destijds, tientallen kubieke meters zand in de grond kruien om deze te verschralen.

De bolderik (Agrostemma githago) is een plant uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen.

De bolderik komt voor op löss en zandige klei en groeit tussen het graan, vooral tussen rogge en verder op braakliggende terreinen. De plant is vrij slap en heeft steun nodig van de graanplanten. Het was vroeger een algemeen voorkomend graanonkruid.

De dagkoekoeksbloem (Silene dioica) is een tweejarige of vaste plant uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae). De naam dagkoekoeksbloem verwijst naar het overdag openstaan van bloemen.

Cichorei (Cichorium) is een geslacht uit de composietenfamilie. Tot dit geslacht behoren witlof en andijvie.

De gemalen wortels werden, vooral in de negentiende eeuw, en worden als koffiesubstituut gebruikt door het hoge gehalte aan inuline.

Een andere bewoner uit de akker, de wilde weit (Melampyrum arvense)


De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen.

Grasveldje, vol klaproos, korenbloem en bolderik.


Oud en nieuw in één beeld, wil je ze alle drie scherp dan domineert de achtergrond...

... hou je de achtergrond neutraal, dan krijg je het onderwerp niet scherp, lastige keus.

Een Gevlekte Rietorchis, met dank aan Albertine

Gevlekte Orchis

Ik kon hier geen naam bij vinden (netelsoort), wie?

De zwanenbloem (Butomus umbellatus) is een moerasplant met roze bloemen. De plant is in Nederland wettelijk beschermd.

De Morgenster (rechts is nog een knop in beeld), zoals de naam al aangeeft, de bloem bloeit alleen 's morgens. Net als bij paardenbloem groeien de zaden in een pluizenbol. 



De Kaardenbol, vroeger werden de ruwe bollen gebruikt voor het kaarden van wol.



Donzige klit
De speerdistel komt voor in weilanden, bermen en op dijken. De plant is rijk aan nectar en wordt bezocht door de honingbij, hommels, waaronder de akkerhommel en vlinders.  

De Muurleeuwenbek, De bloempjes zijn 0,8-1 cm breed 

Bont Kroonkruid, liefhebber van kalkrijke grond.
De boszoom rond De Heimanshof herbergt o.a. soorten, die alleen op oude buitenplaatsen voorkomen, de zogenaamde stinzenplanten. Dode takken en stammen, die met opzet blijven liggen, vormen een woonplaats voor paddestoelen en insecten.


De dichte begroeiing is ideaal als vogel schuilplaats. 

Vingerhoedskruid (Digitalis) is een geslacht uit de weegbreefamilie.
Het gebruik van een extract van Digitalis purpurea met glycoside werd gebruikt voor de behandeling van hartproblemen.

Tot slot, omdat ze zo klein zijn, een kikkertje.


Het was leuk om na 25 jaar weer eens rond te lopen in een klein stukje natuur waar, door inzet van vele vrijwilligers, plantensoorten groeien welke inmiddels op de rode lijst zijn beland. Ook zie je hier dat op een relatief klein oppervlak van 1 ha. een diversiteit aan planten mogelijk is, elk in hun eigen biotoop.

Mocht iemand nog ontbrekende namen weten, ik hoor ze graag.