De Groene Jonker, je kan m'n rug op

Na het aantal blogs over De Groene Jonker te hebben gezien besloot ik vandaag om er ook eens een bezoek te brengen. Wie weet is de geoorde Fuut op de foto te zetten en inderdaad liet deze vogel zich van dichtbij zien.

Info De Groene Jonker, dubbelklik op de foto om de tekst te kunnen lezen.

foeragerende eenden in het lage water





Kokmeeuw

Eén van de steltlopers in het gebied, de Grutto



Landschap foto De Groene Jonker



De Groene Jonker is een waterrijk natuurgebied met een grote plas, ruisende rietkragen en natte graslanden.



Je hoort ze veel maar ziet ze weinig, vestopt in het riet, de Rietzanger





Hier ben ik niet voor gekomen een gewone Fuut



Aan de waterkant staat een man geconcentreerd te fotograferen, even kijken wat hij in beeld heeft. Het is de Geoorde Fuut met een jong op haar rug. De man blijkt trouwens Herman te zijn, dit keer, net als ik, eens niet in de AWD rondlopend.

De Fuut is lekker dicht in beeld dus staan we allebei ons geheugenkaartje vol te schieten.





Maar ja, wat wil je ook met dit soort plaatjes. Inmiddels is ook pa Fuut aan komen zwemmen.

Het jong zit belangstellend te kijken wat pa onderwater uitspookt.



Aha, onder dat natte water valt voedsel te vinden, onthouden dus.

 

Smaakt goed, is er nog meer te vinden?



Doorzwemmend blijken er zelfs twee jongen op haar rug te zitten.

Iets verderop zwemt een ouderpaar met twee grotere jongen




Ook zij worden continu door pa en ma van voedsel voorzien.

 

Verderop loopt een Kievit zenuwachtig heen en weer door het veld.

Hier heb ik drie foto's van de vlucht van de Kievit in elkaar geschoven.

Ondertussen is het gaan regenen en aan de lucht te zien lijkt het niet van korte duur te gaan worden.
Ik besluit mijn eerste bezoek aan De Groene Jonker voor gezien te houden maar kom hier beslist nog eens terug.

Oostvaardersplassen, veel van weinig

Afgelopen week zat ik op een migratie project in Lelystad. Als je dan toch in de buurt bent zorg je dat de camera mee is zodat je, wanneer er tijd voor is, even de OVP in kan. Hieronder een impressie van de beelden welke ik kon vastleggen.

Ganzen, in de OVP zijn er daar véél van. Nu met alle jonge ganzen erbij zijn er zelfs héél veel van.



en ondanks het waakzame oog van de moederganzen...




...zie ik aan de overkant van het water een vos met prooi.




flink croppen en je ziet dat het gelukt is om een gans te vangen.
De vos liep nog een behoorlijk eind het veld in, waarschijnlijk op weg naar zijn burcht.



Op weg naar kijkhut 'De Zeearend'

Ondanks het tot nu toe mooie voorjaar blijft het landschap een sombere uitstraling houden.





Ook hier zijn er veel van, konikpaarden. Het nadeel van de OVP is dat veel bezienswaardigheden op grote afstand plaatsvinden en dat helaas maar een klein deel te bezoeken is.

 



Aan de rand van de kudde staat een grote zilverreiger.




hinniken..




...stijgeren, trappen, imponeren blijven de hengsten constant.




Een bruine kiekendief hangt in de lucht...




...speurend naar voedsel op het land.




Verderop loopt alweer een vos door het veld, hoewel er genoeg ganzen staan loopt deze er snel voorbij.



Uit het riet klinkt de korte ratelende zang van de rietgors.

Tot slot, vanuit het infocentrum 'De Oostvaarders' bij Almere is een groepje edelherten te zien.



Nu nog gebroederlijk bij elkaar, de mannetjes met hun al behoorlijke gegroeide geweien.


Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is beslist de moeite waard, een nadeel is dat je nooit van te voren weet waar de kuddes zich bevinden. De ene keer zitten ze aan de kant van Almere en een andere keer bij Lelystad. Het gebruik van een flinke telelens is eigenlijk een must omdat de afstand van de kijkpunten tot het wild vaak zeer groot is.



Bezoek aan de Oostvaardersplassen

Na het zien van de reportages van Henk en Greet besloot ik afgelopen zondag ook eens naar de Oostvaardersplassen te rijden. Het eerste punt was het bezoekerscentrum aan de Kitsweg waar vandaan je naar de observatie hut "de Zeearend" loopt, daarna nog even naar "de Grauwe gans" en tot slot vanaf de Oostvaardersdijk het gebied in geweest.

Ooit bedoeld als industrie gebied is dit stukje wilde natuur in de Flevopolder ontstaan. De werkelijke ontwerpers van de Oostvaardersplassen zijn deze grauwe ganzen waarvan er tienduizenden leven in dit moeras gebied.



Door het grazen van de tienduizenden ganzen (ze eten 500 gram planten per stuk gedurende vier weken), is het open landschap ontstaan.



Momenteel zwemmen er dan ook grote hoeveelheden jongen rond.

Op weg naar "de Zeearend" loop je door een on-Nederlands stukje landschap, door de vele omgewaaide bomen is het alsof er een tornado is over getrokken. Tussen de ravage zie je regelmatig edelherten.

Uitzicht vanuit kijkhut "de Zeearend"

inzoomend zie ik bij thuiskomst een vos op de vlakte lopen, weer eens iets anders dan de rugzakvossen van de AWD

Eén van de grote grazers is het heckrund.





Deze grazers zijn in 1983 uitgezet. Het heckrund staat dicht bij zijn stamouder, het oerrund.




Ook typerend voor de OVP, kadavers blijven liggen tot de natuur ze heeft opgeruimd.




Het geeft je wel een mooi beeld op bijvoorbeeld, het gebit van een edelhert.



Een andere grote grazer is het konikpaard, welke in 1984 zijn uitgezet en een afstammeling van het tarpanpaard zijn.

Deze kwam ik apart van de kudde tegen, aan de manier van lopen zag het ernaar uit dat dit veulen niet lang geleden geboren is.



De derde grote grazer is het edelhert welke sinds 1992 in de OVP rondloopt.




De runderen en paarden houden het gras kort, terwijl het edelhert vooral de struiken eet.




Mooi van lelijkheid, het jong van de meerkoet.




Op weg naar kijkhut "De Grote Zilverreiger" zit deze vlinder, het geaderd witje.




De kijkgaten in de kijkhut worden dankbaar gebruikt door deze huiszwaluw.




Onder het dak hebben ze aan de draagbalken hun nesten gebouwd.




In de verte staat aan de rand van de plas een lepelaar, vanwege de afstand heb ik een converter moeten gebruiken wat de kwaliteit helaas niet ten goede komt.

Zwaluwen vliegen af en aan om, door en over de kijkhut.





Kibbelen om niks



Ook wordt er volop gezongen.



Geen idee welke vogel dit is maar zingen kon ie als de beste.



Een bezoek aan de OVP is zeker de moeite waard, ook al is maar een klein deel van dit grote gebied toegankelijk. Rondom het hele gebied zijn 17 observatiepunten waardoor er genoeg valt te zien.