'Omdat het regende op de dag dat het uit zijn ei kwam, dacht het kuiken dat het een vis was'

Wole Soyinka


Pagina's

vrijdag 16 maart 2012

Bezoek aan Willeskop

Natuurontwikkelingsgebied Willeskop ligt in de Lopikerwaard, in het zuidwestelijk deel van de provincie Utrecht. Het is een strook grond van 150 hectare gesitueerd tussen Benschop en Oudewater. Een aantal langgerekte percelen vormt de verbinding tussen de Hollandse IJssel en het natuurontwikkelingsgebied.
Afgelopen zondag een bezoek gebracht aan dit gebied, ik had gelezen dat er nogal wat winter gasten in het gebied verblijven welke nu worden aangevuld met de terugkerende vogels.

Het rondje dat gelopen kan worden is ca. 7 kilometer.

Van 2002 tot en met 2005 is de eerste fase van het Natuurgebied Willeskop aangelegd. Het natuurontwikkelingsgebied Willeskop blijkt een belangrijk gebied voor vogels. Niet alleen als broedgebied maar ook als pleisterplaats voor wad -, water- en moerasvogels. In 2008 is door kavelruil 12 hectare agrarische grond beschikbaar gekomen, waardoor in 2009 ook het laatste gedeelte van het natuurgebied ingericht kon worden.


Smienten vind je volop in de plas.

Op de oever aan de overzijde zie je Scholeksters, Grutto's en een enkele Kievit.

Veel herrie makende Grauwe ganzen

Enkele paren Canadese ganzen

Overvliegende gedeprimeerde Grauwe gans.

Halverwege de route staat deze uitkijk toren.

Vanuit de toren heb je een goed zicht over het gebied.

Hier een doorsteek waarbij je aan de overkant alleen rechtsaf kan. Het gebied links is een rust gebied.

Eén van de bewoners, de Blauwe Kiekendief, het vrouwtje (dank aan Coby)

Verscholen tussen het riet bevindt zich een Rietgors, helaas zit er een sloot voor het riet zodat dichterbij komen geen optie is.

Eén van de akker bewoners waarmee het gebied is omringd, de Groenling

In de plas komt een Fuut aan gezwommen, helaas is de afstand te groot voor goede foto's maar het volgende ritueel is mooi om mee te maken.

Met waterplanten in zijn bek komt er één aangezwommen.

Laag over het water komt de wederhelft er op af.

Vervolgens rijzen ze borst tegen borst hoog het water uit.

En zakken al draaiend weer terug het water in...

... en kijk, de Fuut is 'versiert' 


Terug richting parkeerplaats nog even aan de waterkant gezeten.
Aan de overkant stak een grote wolk spreeuwen af tegen de blauwe lucht.
Allerlei vormen neemt de wolk aan en het is verbazend dat de vogels elkaar niet raken.
Vaak schijnt er in zo een wolk een slechtvalk mee te vliegen die op deze manier makkelijk aan zijn prooi kan komen.




Het bezoek aan Willeskop vond ik zeker de moeite waard, er zijn genoeg water- en oevervogels te zien. Het nadeel kan zijn dat de afstand te groot is. Wat ik van een regelmatig bezoeker ter plekke hoorde is dat de waterstand momenteel hoog stond, wellicht dat bij een volgend bezoek de afstand tot de vogels dan kleiner is. Bovendien hoop ik ook binnenkort mijn 500mm weer terug te hebben waardoor het fotograferen wat makkelijker wordt.

woensdag 7 maart 2012

Mijn Narcistische Lijster

De term narcisme werd voor het eerst gebruikt door Sigmund Freud. Hij noemde het verschijnsel naar de figuur Narcissus uit de Griekse mythologie. Narcissus wees volgens het verhaal alle romantische avances af en werd als straf verliefd op zijn eigen spiegelbeeld.
In onze tuin staat al enkele jaren aan de rand een oude spiegel om een ruimtelijker effect te creëren.
De laatste twee weken wordt deze spiegel bezocht door een verliefde Lijster, vanaf de grond kijkt ie vol bewondering over de rand van de spiegel.

Vervolgens zoekt ie het hoger op om vanaf de rugleuning van de stoel zijn geliefde beter te bekijken.
Omdat er geen reactie op de avances komt besluit ie het vanuit de struiken te proberen.

Ook springt ie regelmatig op de spiegel om aan de achterkant te kijken waar die andere uitslover uithangt.

Op alle manieren probeert ie te imponeren, dansend op de tak en met zijn staart spreidden.
Dan weer rechtop en met de borst naar voren. 
Tikken met de snavel tegen de spiegel, maar allemaal pogingen waar geen reactie op komt.
Ik heb de spiegel al afgedekt met een doek maar de volhouder komt telkens terug en zoekt naar een opening om te kijken waar de geliefde is gebleven.
Tot slot neemt ie een spong tegen de spiegel en begint het hele ritueel weer van voor af aan.

Met Narcissus is het niet al te goed afgelopen maar voor deze Lijster verwacht ik dat uiteindelijk de ware komt aan gevlogen.

De kwaliteit van de foto's zijn niet bijster hoog, dit vooral omdat er door de keukenruit is gefotografeerd en een hoge ISO is gebruikt vanwege het vroege tijdstip en het 'schitterende' weer van de laatste dagen. Maar dit mag de pret niet drukken en het is vooral leuk deze volhouder zo bezig te zien.

dinsdag 21 februari 2012

De winter van 2012, 'Holland on the rocks'

Het duurde lang dit jaar voordat er een winter op komst was, na een zacht begin van januari begon het aan het eind van de maand toch serieus te vriezen. Ondanks de strenge vorst wilde het ijs maar niet aandikken door de sterke wind. Begin februari zakte de wind af en 3 februari hadden we dan ook de eerste winterse sneeuwbui.
Hieronder een samenvatting van deze periode met zijn prettige en mooie momenten.
Door de strenge kou was de sneeuw droog en viel er geen sneeuwpop van te maken.
Gooien met de sneeuw geeft ook voldoende pret.

Zaterdag lag er dan toch genoeg sneeuw om van de heuvels te glijden, de buitensporten  waren afgelast en de zon scheen, kortom heerlijk winterweer om buiten door te brengen.

Sneeuwpret.

Spelen met sneeuw, weliswaar geen sneeuwballen maar ook dit is leuk.


Stille getuigen van koude handen.



In deze tijd is het bijvoeren van vogels gewenst, door de sneeuw en vorst valt er weinig te vinden op de grond. Bovendien wordt je tuin nu ook regelmatiger bezocht door allerlei vogels.


Tijdens deze periode ben ik ook twee maal in de AWD geweest waar, mede door het weer, genoeg te fotograferen viel. zie Eindelijk winter, tijd voor de elf vogels tocht en Het is -10 r(i)(a)llen in de AWD

De laatste zondag voordat de dooi in zou vallen nog even met zijn vieren een typisch Hollandse activiteit ondernomen, het schaatsen van een toertocht.

Op de plassen bij Ter Aar was een tocht uitgezet compleet met stempelposten en...

...koek en zopie.

De laatste loodjes, helaas geen zon en af en toe van die vervelende scheuren in het ijs maar de tocht is volbracht en de medaille is binnen.

De maandag zat ik voor mijn werk in Lelystad, op de terugweg reed ik over de Oostvaardersdijk om te kijken of er al iets van kruiend ijs viel waar te nemen.


Vrijdag 17 februari was het schitterend weer, de dooi was nu een week gaande. 's Middags vrij genomen en weer naar de Oostvaardersdijk gereden, het ijs was nu iets meer in beweging maar nog niet genoeg naar mijn zin.

Vervolgens door gereden naar Urk waar de hoeveelheid kruiend ijs groter was. Het bleek bovendien een aardig toeristische attractie met dit zonnige weer.


Spelen met de groothoek en de zon.

Oprukkend ijs richting de dijk.

Nog steeds wordt er in konvooi gevaren met twee ijsbrekers voorop.

Na Urk doorgereden naar Hindeloopen, het was nu al wat verder in de middag en de zon ging al zakken.

Ook hier grote bergen met brokken ijs, lopend door het ijs geeft een heerlijk knisperend geluid.

Opvallend is ook de massa ijs welke zich nog op het IJsselmeer bevindt, dit terwijl het toch al enkele dagen dooit met temperaturen van 7 á 8 graden.


Onder gaande zon boven de ijsvlakte, het doet bijna on-Hollands aan.

Brokken ijs, schilfers ijs, plakken ijs alle variaties kom je tegen.

'Holland on the rocks', alleen als ie ijs en ijs koud is. 

Tegenlicht opname door een brok ijs.

Kijkend over het IJsselmeer vanaf een ijsberg, je waant je hier in een totaal andere omgeving.

Ik vond het een heerlijke periode de afgelopen twee weken, eindelijk weer eens kunnen schaatsen op natuurijs en kunnen profiteren van het weinige open water waardoor er een hoop viel te fotograferen. Het kruiend ijs is ook de moeite waard om mee te maken, de kleuren van de lichtbreking en het geluid van het bewegende ijs.

Tot slot een waarschuwing voor (toekomstige) Sony SLT gebruikers. Wanneer je op je camera een Sigma lens monteert welke voor de levering van de Alpha 65/77 is geproduceerd kan deze schade aan je body veroorzaken. Eerst bemerk je geen problemen maar na een aantal foto's toont de camera kuren. Knopjes werken niet meer en de Auto Focus reageert slecht tot helemaal niet, ook niet meer wanneer je een originele Sony lens terug plaatst. Lenzen kan je bij Sigma laten reviseren, zie Sigma. Mijn Sigma lenzen liggen ondertussen bij Sigma en de body is terug naar Sony, wordt vervolgd...