Gedeelde foto momenten

De winter van 2012, 'Holland on the rocks'

2012-02-21T18:00:00.001+01:00

Het duurde lang dit jaar voordat er een winter op komst was, na een zacht begin van januari begon het aan het eind van de maand toch serieus te vriezen. Ondanks de strenge vorst wilde het ijs maar niet aandikken door de sterke wind. Begin februari zakte de wind af en 3 februari hadden we dan ook de eerste winterse sneeuwbui.
Hieronder een samenvatting van deze periode met zijn prettige en mooie momenten.

Door de strenge kou was de sneeuw droog en viel er geen sneeuwpop van te maken.
Gooien met de sneeuw geeft ook voldoende pret.

Zaterdag lag er dan toch genoeg sneeuw om van de heuvels te glijden, de buitensporten waren afgelast en de zon scheen, kortom heerlijk winterweer om buiten door te brengen.

Sneeuwpret.

Spelen met sneeuw, weliswaar geen sneeuwballen maar ook dit is leuk.

Stille getuigen van koude handen.

In deze tijd is het bijvoeren van vogels gewenst, door de sneeuw en vorst valt er weinig te vinden op de grond. Bovendien wordt je tuin nu ook regelmatiger bezocht door allerlei vogels.

Tijdens deze periode ben ik ook twee maal in de AWD geweest waar, mede door het weer, genoeg te fotograferen viel. zie Eindelijk winter, tijd voor de elf vogels tocht en Het is -10 r(i)(a)llen in de AWD

De laatste zondag voordat de dooi in zou vallen nog even met zijn vieren een typisch Hollandse activiteit ondernomen, het schaatsen van een toertocht.

Op de plassen bij Ter Aar was een tocht uitgezet compleet met stempelposten en...

...koek en zopie.

De laatste loodjes, helaas geen zon en af en toe van die vervelende scheuren in het ijs maar de tocht is volbracht en de medaille is binnen.

De maandag zat ik voor mijn werk in Lelystad, op de terugweg reed ik over de Oostvaardersdijk om te kijken of er al iets van kruiend ijs viel waar te nemen.

Vrijdag 17 februari was het schitterend weer, de dooi was nu een week gaande. 's Middags vrij genomen en weer naar de Oostvaardersdijk gereden, het ijs was nu iets meer in beweging maar nog niet genoeg naar mijn zin.

Vervolgens door gereden naar Urk waar de hoeveelheid kruiend ijs groter was. Het bleek bovendien een aardig toeristische attractie met dit zonnige weer.

Spelen met de groothoek en de zon.

Oprukkend ijs richting de dijk.

Nog steeds wordt er in konvooi gevaren met twee ijsbrekers voorop.

Na Urk doorgereden naar Hindeloopen, het was nu al wat verder in de middag en de zon ging al zakken.

Ook hier grote bergen met brokken ijs, lopend door het ijs geeft een heerlijk knisperend geluid.

Opvallend is ook de massa ijs welke zich nog op het IJsselmeer bevindt, dit terwijl het toch al enkele dagen dooit met temperaturen van 7 á 8 graden.

Onder gaande zon boven de ijsvlakte, het doet bijna on-Hollands aan.

Brokken ijs, schilfers ijs, plakken ijs alle variaties kom je tegen.

'Holland on the rocks', alleen als ie ijs en ijs koud is.

Tegenlicht opname door een brok ijs.

Kijkend over het IJsselmeer vanaf een ijsberg, je waant je hier in een totaal andere omgeving.

Ik vond het een heerlijke periode de afgelopen twee weken, eindelijk weer eens kunnen schaatsen op natuurijs en kunnen profiteren van het weinige open water waardoor er een hoop viel te fotograferen. Het kruiend ijs is ook de moeite waard om mee te maken, de kleuren van de lichtbreking en het geluid van het bewegende ijs.

Tot slot een waarschuwing voor (toekomstige) Sony SLT gebruikers. Wanneer je op je camera een Sigma lens monteert welke voor de levering van de Alpha 65/77 is geproduceerd kan deze schade aan je body veroorzaken. Eerst bemerk je geen problemen maar na een aantal foto's toont de camera kuren. Knopjes werken niet meer en de Auto Focus reageert slecht tot helemaal niet, ook niet meer wanneer je een originele Sony lens terug plaatst. Lenzen kan je bij Sigma laten reviseren, zie Sigma. Mijn Sigma lenzen liggen ondertussen bij Sigma en de body is terug naar Sony, wordt vervolgd...

Het is -10, r(i)(a)llen in de AWD

2012-02-13T22:21:00.002+01:00

Waarschuwing vooraf, deze blog bevat veel foto's, om bevriezingsverschijnselen te voorkomen moest ik in beweging blijven en met mijn vinger de ontspanknop blijven indrukken. Het gevolg is een grote hoeveelheid vogel foto's, ruim 800, waaruit ik er een 40-tal heb neergezet.

Het is zaterdag 11 februari, vanwege het weer hoef ik niet met mijn dochter naar het voetbal. Ik besluit de ochtend in de AWD door te brengen zodat we morgen met zijn allen een schaatstocht kunnen maken. Het weer is fantastisch, ok, het vriest 10 graden maar de zon schijnt en ik ga in de herkansing voor mijn vorige vogelblog, maar dan met beter licht. In de eerste zon wordt ik al nieuwsgierig bekeken door een Damhert.

Ik hoop in het kanaaltje de vogels van vorige week aan te treffen zodat ik ze met beter licht kan fotograferen. Helaas kom ik er geen één tegen maar wel deze Kuifeend (Aythya fuligula), door de zon blijkt dat zijn kop niet zwart is maar een groene gloed bevat.

Deze Wilde eend (Anas platyrhynchos) is aan het badderen en poetsen, goed is te zien hoe het water van de vettige veren afloopt.

Even de veren uitschudden.

Hier het echtpaar Wilde eend, uniek bij deze eend is de staartkrul.

Damhertjes steken het kanaal over richting Panneland.

De zon komt al wat hoger en geeft heerlijk warme kleuren.

In plaats van over het Eiland van Rolvers ga ik dit keer eens langs het eiland en ik moet zeggen dat het een stuk beter loopt dan door de struiken en rietkragen.

Een voorganger heeft al een route uitgezet, ik hoef alleen maar de voetstappen te volgen. Iets verderop blijkt het spoor abrupt te stoppen bij een donkere ijsplek. Mijn voorganger is in een windwak terecht gekomen, richting de rietkraag zie ik weer sporen dus gelukkig heeft hij het water kunnen verlaten.

Bij de Kippendellen lijkt het voorjaar eraan te komen, in de boom zit deze Koolmees (Parus major) luidruchtig te zingen.

In het riet springt een Pimpelmees (Cyanistes caeruleus) van stengel naar stengel.

Twee Knobbelzwanen (Cygnus olor) drijven slapend in een wak, door de wind worden ze heen en weer gewiegd.

Een kleine open plek in het ijs is voldoende voor een groepje Dodaars (Tachybaptus ruficollus).

De Dodaars is de kleinste duikvogel uit de Futen familie.

Snel nemen ze een duik en verdwijnen onder het ijs om even later ergens weer op te duiken.

Even lekker uitschudden en op voor de volgende duik.

Hier een Brilduiker (Bucephala clangula) stel, het mannetje met groene kop en het bruine vrouwtje.

Het vrouwtje van de Brilduikers met de opvallende bruine kop.

Twee juveniel Brilduikers, de kleur is nog grijs/bruin, de typische gezichtsvlek is al aanwezig.

Lopend richting de vossen komen twee Knobbelzwanen over vliegen.

Uitzicht richting het infiltratie gebied, onder het ijs zwemmen kleine visjes.

Ook de vos is weer aanwezig en loopt voortdurend te bedelen.

Dit blijven lastige vogels om te fotograferen, door het vele zwart vallen de details al snel weg. Uit de familie van de rallen, twee Meerkoeten (Fulica atra)

Aan de overkant van het kanaal scharrelt een juveniel Waterhoen (Gallinula chloropus) langs de oever, ook deze is lid van de rallen familie.

Niet veel verder stapt de Waterral (Rallus aquaticus) rond, zoals uit de naam van deze vogel blijkt behoort deze ook tot de rallen familie.

Dat de vogel weinig opvalt blijkt wel hierboven, de schutkleur maakt hem bijna onzichtbaar.

Door de rode snavel valt de Waterral ook net voldoende op wanneer hij rondstapt.

Het schijnt dat de roep van de Waterral nogal luid is en doet denken aan een schreeuwend varken.

Nog even poseren in het water....

...en dan vertrekt hij naar de overkant van het kanaal.

Verderop zit een grote groep Wilde zwanen (Cygnus cygnus) bestaande uit ouderparen en jongen.

Zwanen zijn monogaam, een paar blijft hun hele leven bij elkaar.

Kenmerk van de Wilde zwaan is dat het geel van de snavel doorloopt in de zwarte punt. Bij de jongen is de snavel lichter van kleur.

Aangezien het water in het infiltratie gebied is dicht gevroren zitten de zwanen momenteel in drukker gebied en zijn daardoor makkelijker te fotograferen.

In tegenstelling tot de Wilde zwaan is dit een stel Kleine zwanen (Cygnus bewickii), zoals de naam al vermoed zijn deze zwanen kleiner dan de Wilde zwaan.

Behalve het formaat van de zwaan is er een onderscheid in de snavel, bij de Kleine zwaan is het geel van de snavel rond bij de overgang naar het zwart.

Opvallend tussen de eenden zit deze Bergeend (Tadorna tadorna), qua formaat zit deze tussen de eend en de gans.

Nog een eend met een opvallende verschijning, de Wintertaling (Anas crecca)

Opvallend met zijn rode oog is deze mannetjes Tafeleend (Aythya ferina).

In tegenstelling tot het mannetje is het vrouwtje van de Tafeleend een stuk minder opvallend.

Behorend tot de zaagbek familie is dit Nonnetje (Mergellus albellus), hier afgebeeld het mannetje.

Nonnetjes zijn goede duikeenden en meestal zeer actief bezig, hierboven het vrouwtje.

Behalve goede duikers zijn het ook prima visvangers.

Dankzij het zonlicht was ik eindelijk in staat om de Zaagbekken (Mergus merganser) eens behoorlijk in beeld te brengen.

Vaak zijn de Zaagbekken schuwe eenden welke al snel wegvluchten wanneer je in de buurt komt, hier bleef het vrouwtje mooi in beeld om er foto van te kunnen maken.

Ook het mannetje maakte geen aanstalten om te vluchten en gaf daarom mooi de gelegenheid er een aantal foto's van te maken.

Meestal probeer ik de blogs qua lengte niet al te lang te maken, ik had echter geen zin om de sessie in meerdere delen op te breken. Met deze reportage wordt denk ik ook de winterperiode afgesloten waardoor het maken van zoveel verschillende vogel foto's op één dag voorlopig niet meer voorkomt.
Had ik vorige week met mijn elf vogel tocht al een aardige diversiteit geschoten, blijkt dat met deze serie er toch best wel een rijk gevarieerde avifauna aanwezig is in de AWD.

Allen nog bedankt voor de reacties op de vorige blog.

Eindelijk winter, tijd voor de elf vogels tocht

2012-02-07T20:51:00.000+01:00

Vandaag, zondag vijf februari, eindelijk is het zover. We hebben sneeuw, het vriest stevig, de AWD is dicht bij huis en biedt genoeg mogelijkheden voor het maken van foto's. Voorzien van voldoende lagen kleding, koffie en een extra batterij zorg ik dat ik bij zonsopkomst bij de ingang ben.

Helaas is er geen zon deze dag maar de sneeuw zorgt voor extra licht, hoewel het best nog wel zoeken is naar de juiste witbalans. Meteen wordt ik al getrakteerd op springende herten bij het kanaal.

Verderop twee mannetjes, beiden met een gebroken stang. Hier valt ook op hoe lastig het contrast goed is te krijgen.

Voor de meeste AWD bezoekers zal dit wel een bekend beeld zijn, door de stroming is het kanaal niet bevroren. Een goede kans om hier vogels aan te treffen.

De eerste welke ik tegenkom is de Grote gele kwikstaart, de hele tijd gaan we gelijk op.

Telkens kan ik een aantal foto's maken terwijl het vogeltje de oever af struint.

Iets verderop zit nummer twee, de Bonte strandloper, hij lijkt veel op de Oeverloper echter heeft deze zwarte poten en een korte licht gebogen snavel.

Opvallend is dat ik tot twee maal toe wordt toegesproken dat de Waterspreeuw weer terug is, het lijkt mij onwaarschijnlijk maar ja je weet het nooit.

Nummer drie is wel donker, staat in het water en heeft een snavel, maar daar houdt ook alles mee op. Het blijkt een Witgat te zijn, ik ben hier ook tevreden mee.

Tot nu toe geen slechte oogst, veel meters heb ik nog niet gemaakt maar toch al voldoende voor de lens gehad.

Iets verder staat er weer een vogel (nummer vier) te zoeken in het water.

Ik dacht eerst een Watersnip te hebben gevonden maar de naslag thuis levert op dat het een Bokje is.

De gele vleugel streep en de kortere snavel is kenmerkend voor deze vogel.

Na het verlaten van het kanaal ga ik via het Zwarteveld richting de vossen.

Regelmatig kom je herten tegen welke op zoek zijn naar eetbaar groen.

Bij de schuilhut is het iets te 'gezellig' met fotografen, dit keer sla ik de vossen maar over en neem de koffie aan het water achter de schuilhut.

Ook hier is het water ijsvrij en komt de familie knobbelzwaan aan gezwommen.

Goed is te zien dat de druppels in zijn hals bevriezen tot kleine klontjes, (vogel vijf is binnen)

Hier zie je het effect van het dalende water in de kanalen, er worden fraaie ijs patronen gevormd.

Soort nummer zes komt luidt en duidelijk aanzetten...

...het is de opvallende verschijning van de Nijlgans.

In een klein stukje open water kom je veel verschillende eenden soorten tegen, hier de Kuifeend.

Na de Kuifeend vind ik soort nummer acht de Krooneend.

Tussen de Kuifeenden zwemt de Krakeend mee.

Achter de Tafeleenden zwemmen twee vrouwtjes Nonnetjes, de teller staat inmiddels op elf vogel soorten.

Blijkt aan het eind van de tocht dat ik nog een reserve vogel voor de lens heb, een paartje Zaagbekken.

Na vier en een half uur AWD vind ik het mooi geweest, dankzij het winter weer zijn er veel meer vogels te vinden. Gedwongen door de beperkte hoeveelheid open water zijn er minder plekken waar de vogels kunnen foerageren. Vanwege het feit dat de vogels ook voldoende moeten eten om hun energie op peil te houden, zijn ze minder geneigd weg te vluchten en krijg je voldoende mogelijkheid tot het maken van foto's zolang je maar gepaste afstand bewaard.

Binnenkort hoop ik jullie blogs weer te bezoeken om te kijken wat voor moois deze winter periode heeft opgeleverd.

Zuidwester op de kust, als mijn haar maar goed zit

2012-01-24T00:36:00.000+01:00

Zondag 22 januari stond er een lekker zuidwester stormpje op de kust, na de noordwester van 5 januari jl. trok de wind mij toch weer richting de pier van IJmuiden. De wind was weliswaar minder krachtig als twee weken geleden maar er moest toch wel het één en ander zijn te beleven.

Net als de vorige keer hangen de Meeuwen op de wind boven de pier, ik heb de grootste moeite om mijn camera stil te houden terwijl de vogels bijna bewegingloos in de lucht zweven.

Ik twijfel tussen een juveniel Zilvermeeuw en een Mantelmeeuw

De vuurtoren op de zuidpier heeft het weer flink te verduren.

Regelmatig wordt hij door de overslaande golven aan het zicht onttrokken.

Ik benijd ze niet om met dit weer de zee op te gaan, de boeg deint meters op en neer.

Op de pier ligt deze Drieteenmeeuw bij te komen.

Ook de noordpier ziet er weer spectaculair uit met de schuimende golven.

Zicht op Zandvoort, meer dan de contouren valt er niet waar te nemen met het opwaaiende zeewater.

Het weer spoort toch altijd mensen aan om van de omstandigheden te profiteren.

Hoewel ik deze fotograaf toch wel ver vond gaan voor zijn plaatje, het bleek dat hij bezig was met...

...het vastleggen van deze Alk, ook vermoeid van het weer of gewoon even rusten op het strand.

In ieder geval liet deze Alk zich vrij makkelijk fotograferen en ja, een laag standpunt is toch mooier.

Toen er dan toch een golf over het strand rolde maakte hij toch maar aanstalten om te vertrekken.

Ik vertrok ook om in de haven van IJmuiden nog wat kleur in deze grauwe fotoserie toe te voegen.

Dit vind ik altijd wel de moeite waard om op de foto te zetten.

Gordiaanse knoop?

Het was weer even lekker uitwaaien aan het strand, dit keer geen stevige regenbui om nat te worden maar voor de verandering een iets te hoge golf welke tegen de pier sloeg. Ach je moet wat over hebben voor je hobby en mijn haar?, daar kan weinig aan verpest worden.

Wederom wordt er voor komend weekend vorst voorspeld, zal er dan toch nog een winter komen?

08:30, afspraak in het bos

2012-01-15T23:11:00.002+01:00

Vandaag, 15 januari, hadden Loes en ik afgesproken bij ingang Oase. De A550 van Loes begint kuren te tonen en omdat zij benieuwd was naar de A77 besloten we deze dag gezamenlijk door de AWD te trekken. Het KNMI had nachtvorst beloofd, maar helaas daar was weinig van te merken. De dag begon zelfs bewolkt wat ook al niet ten goede komt aan de momenteel grijze natuur en uitzonderlijk veel gezien hebben we helaas ook niet. Een korte samenvatting van deze dag.

We starten langs het betonnen kanaaltje en missen meteen al het overspringen van een groep Damherten, nou dat begint al goed. Aan de overkant van het kanaaltje staat een bekend silhouet (rugzak, grijs haar), Henk sluit zich bij ons aan en samen gaan we verder.

Nu Henk er bij is moet het toch wel goed komen, Henk staat garant voor onverwachte gebeurtenissen en bijzondere foto's, gelukkig, onze dag is gered.

Het begin is goed, op het Eiland van Rolvers komen we een groepje reeën tegen, weliswaar wat ver maar toch mooi meegenomen.

We worden nog gecompenseerd door een niet schuwe Roodborst, welke ook nog gevoel voor compositie blijkt te hebben.

Het is nog steeds bewolkt dus helaas moet de ISO omhoog met iets te veel ruis tot gevolg.

Bij de schuilhut komen we nog meer bloggers tegen en zeggen Henk weer gedag, hij gaat richting verjaardag en wij gaan op zoek naar de Wilde Zwanen. Bij het water in het infiltratie gebied echter geen Wilde Zwanen maar een paar Knobbelzwanen.

In het Rechte Schusterkanaal blijkt dan toch een groepje Wilde Zwanen te zitten, tussen het riet door en op grote afstand toch maar een foto gemaakt.

Eén benadering poging te veel en luidt toeterend stijgt de boel op.

Aan het geluid te horen zijn ze neergestreken in de verboden zone van het infiltratie gebied, volgende keer maar weer eens een poging wagen.

Tot slot een tweetal landschap foto's, de zon was er inmiddels bijgekomen en met het gladde water geeft het goud-gele riet een mooi contrast met de blauwe lucht en het water.

We hebben helaas niet al te veel gezien maar door het mooie weer was het een lekkere dag, ook was het leuk om de mensen achter de blogs 'in het wild' te ontmoeten.

En wat betreft de A77, Loes is nog niet om. Wellicht moeten we er eens op uit met beter licht en meer actie in de natuur, bovendien is de camera toch nog slecht leverbaar :-).

Heerlijk die kerstvakantie, het vliegt voorbij.

2012-01-05T23:40:00.000+01:00

5 januari, het is winter. In plaats van sneeuw en ijs is de temperatuur tegen de 10 C en raast er een noordwester storm over de kust. Ik pak mijn oude A100 en vraag mijn dochters of ze mee willen uitwaaien. Met zijn drieën rijden we naar IJmuiden want bij de pier moet het nu toch wel spectaculair zijn.

Vanaf de parkeerplaats beuken we ons tegen de wind in richting de pier, nu blijkt dat zo een vuurwerk bril ook goed voor andere pleziertjes is te gebruiken.

Stormen doet het zeker, met grote kracht beukt het water op de pier.

De luchten zijn zwaar en de enige helden in de lucht zijn de meeuwen, zij weerstaan ieder weer.

Achter de pier ziet het er relatief rustig uit.

Heerlijk dit soort beelden.

Toch nog sneeuw dit jaar? De zee is zo onstuimig dat er grote poelen vol schuim ontstaan.

Normaal loop je hier de pier op, vandaag maar even niet.

Ik ben blij dat ik de keuze voor mijn oude camera heb gemaakt, het is onmogelijk om de boel schoon te houden.

Hangen tegen de wind, die kans krijg je niet zo vaak.

Dit lijkt mij geen overbodige mededeling, grote golven slaan over de pier.

Schutting zoeken achter de vuurtoren, nu maar hopen dat er geen golf komt.

Natuur geweld ten top.

Tijd voor een schuimbad.

Ondertussen wordt het donkerder en dreigt er een bui los te breken.

Met de striemende regen in ons rug lopen we weer richting parkeerplaats. Deze borden staan normaal midden op het strand tussen de duinen en de zeereep.

Er zijn altijd mensen die de extremen opzoeken.

Wij zoeken kletsnat de auto op en nemen thuis een warme douche, laat hun maar surfen.

Het was even lekker uitwaaien aan de Hollandse kust, foto's maken viel niet mee met een continu natte lens maar ik (en mijn dochters) hadden het niet willen missen.

Hallo. Daar zijn we weer.

2012-01-03T22:43:00.000+01:00

Het was een veel gebruikte kreet van Gert-Jan Dröge in zijn programma Glamourland wanneer Jan des Bouvrie weer eens in beeld kwam tijdens één of andere gala of voorstelling. Hetzelfde gevoel had ik toen ik gisteren 2 januari weer de AWD bezocht voor de eerste keer dit jaar. Bewust had ik deze dag nog vrij genomen om zodoende de pondjes van de afgelopen feestdagen er, al fotograferend, af te lopen. Het weer was lekker om te struinen en er valt altijd genoeg te zien.

Begonnen bij ingang de Oase loop ik hoopvol langs het kleine kanaal om te kijken of de Waterspreeuw terug is, dit is niet het geval dus dan maar door naar het Eiland van Rolvers via het Nieuw Kanaal waar een aantal Kuifeenden zitten.

Verder zwemmen er Futen...

Een aantal Zaagbekken...

en de altijd aanwezige Meerkoeten.

Bij de Donderhoek zwemt een paartje Zaagbekken...

...waarbij het mannetje duidelijke ambities heeft om dirigent te worden.

Een jonge Knobbelzwaan is druk aan het foerageren.

Bij de Zwanenplas zie ik een behoorlijke groep watervogels.

Door het riet en moeras stappend probeer ik dichterbij te komen, om de vogels niet te storen houd ik toch wat afstand en probeer zo wat foto's te maken. In de plas zitten Krooneenden, Tafeleenden, Kuifeenden en Meerkoeten.

Hierna ga ik door naar het Klein Zwarteveld om te kijken of de andere overwinteraars dan misschien zijn terug gekeerd.

Eindelijk blijkt er dan toch een paartje Wilde Zwanen te zijn neergestreken, het was mogelijk om een redelijke foto van ze te maken. Meestal zitten de zwanen verderop in het water in het rustige gebied waar je als wandelaar niet mag komen.

Het blijven mooie elegante vogels met hun rechte halzen.

Wanneer je dan toch in de buurt bent loop je toch langs de vossen. Het verdwenen bord, zie Henk Bos, blijkt weer terug te zijn hoewel het er wat gebruikt uitziet inmiddels.

En kijk, het bord werkt perfect :-(
Mensen blijken het geen eens te lezen en bovendien schijnt dit, volgens hun, niet voor honden- of kattenbrokken te gelden.

Dan maar een foto in het dalende zonlicht van deze toch wel prachtige dieren.

Via het Zwarteveldkanaal loop ik richting uitgang waar in het lage zonlicht de eerste wolkenvelden binnen drijven.

Tot slot nog even in de kijkhut gezeten waar ik echter met ISO 3200 nog een drietal foto's maakte van deze Wintertalingen...

...en de Dodaars. De Dodaars is één van de kleinste futen en heeft een korte hals en een korte snavel.

Meestal verschuilen ze zich bij de dichte oeverbegroeiing, deze was echter midden op de plas aan het duiken.
Helaas door het late tijdstip moest de ISO omhoog waardoor de foto wat korrelig is geworden.

Het eerste bezoek en de eerste fotodag van het nieuwe jaar zit erop. Op de watervogels en de vossen na heb ik niet veel andere vogels of dieren gezien deze dag. Eens kijken wat er komend weekend op het programma staat.

Het jaar rond

2011-12-31T10:53:00.000+01:00

Zo, 2011 zit er zo goed als op. Begon het jaar met een flink pak sneeuw, al snel werd deze opgevolgd door de droge zomer waarna er een vochtige lente periode volgde. De herfst verliep daarna weer rustig met een droge periode. Hoewel het afgelopen jaar de seizoenen waren verwisseld heb ik onderstaande compilatie toch op volgorde gezet. Voor alle maanden lukte het om één foto te kiezen, de uitzonderingen zijn twee speciale momenten welke voor mij de moeite waard waren.

Januari

Februari

Maart

April

Mei

Juni

Juli

Augustus

September

Oktober

November

December

Voor het komend jaar wens ik jullie allen het beste en veel fotografie plezier.
Zelf heb ik al een lijstje met te bezoeken gebieden hoewel de meeste tijd wel in de AWD doorgebracht zal worden.

Rondje Oostvaardersplassen

2011-12-21T23:22:00.001+01:00

Afgelopen zondag 4 december weer eens sinds lange tijd naar de OVP geweest. Het weer was winderig maar gelukkig droog. In de kijkhutten was het vrij spel want nergens waren mede bezoekers te vinden. Vanwege een gecrashte harde schijf kon ik de foto's niet eerder plaatsen, maar dankzij regelmatig gemaakte backups ben ik niets kwijt geraakt.
Eerst naar de Lepelaarsplassen geweest en daarna nog via de driehoek naar de Zeearend geweest.

Bij de Lepelaarsplassen blijken een groepje wilde zwanen neergestreken te zijn.

Door de ondiepte van de plas valt er genoeg te foerageren.

Wilde zwanen zijn ongeveer even groot als de knobbelzwaan maar groter dan de Kleine zwaan. Kenmerk van de snavel, zwart met gele zijden die in een punt uitlopen.

Ander kenmerk, vliegt met rechte hals en luide trompetterende roep.

Andere overwinteraar in de plas, Nonnetje

Nonnetjes (mannetje en vrouwtjes), fuut en wie herkend de vogels rechts?

Winter kleed van de Fuut.

Volgens mij ook een Fuut, hoewel ik de bovenkant van zijn kop te donker vind

Tafeleenden

Kuifeenden, zoet water bewoner van meren en ondergelopen afgravingen.

Richting de auto lopend staat er nog een Grote Zilverreiger langs de sloot.

Na de Lepelaarsplassen doorgereden naar de Zeearend bij Lelystad. Er waren weinig grazers te vinden (alleen in de verte) maar hier is duidelijk de grotere hoeveelheid vogels te zien.

Vlakbij de Zeearend is de kijkhut Wigbels Eiland, geen glas maar kijkgaten en in de struiken onder andere deze Staartmezen.

De Staartmees is een vrij beweeglijk vogeltje en daarom ook lastig op de foto te zetten

Doordat het belangrijkste voedsel van de staartmees uit insecten bestaat, kan een strenge, voedselarme winter veel slachtoffers maken.

Terug lopend naar de parkeerplaats wordt ik door een man met telescoop geattendeerd op een boom waarin drie verschillende vogels zich schuil houden, één daarvan is deze Boomklever.

De tweede is de Matkop, beter dan dit kreeg ik 'm niet in beeld.

Als laatste de Boomkruiper welke bijna onzichtbaar langs de stam op en neer gaat op zoek naar insecten.

Het was een lekker dagje in de buitenlucht en al met al heb ik best veel (water)vogels gezien. Ik hoop de komende periode weer eens langs de andere sites te hoppen wat er allemaal op fotografie gebied is geplaatst. Alvast fijne dagen en een fotorijk 2012 gewenst.

Dankzij mijn tot 'foto van de maand' gekozen foto bij waternet ben ik het komende jaar weer gedekt voor een regelmatig bezoek.

Hoe sterk is de eenzame fietser...

2011-11-29T22:58:00.003+01:00

De titel doet denken aan een aloude hit welke de komende periode tijdens de Top2000 weer te horen zal zijn. Ook is de titel van toepassing op het afgelopen weekend, het was onstuimig voor wat het weer betrof. Zaterdag was het droog maar begon het aan het eind van de dag al behoorlijk te waaien en zondag hadden we zowaar een lichte storm. Beide dagen ben ik even naar buiten geweest, zaterdag aan het eind van de dag naar De Groene Jonker en zondagmorgen naar de AWD.

De Groene Jonker, constant vliegen er zwermen ganzen over. Het is al laat in de middag en zowel de wind als de bewolking nemen toe.

Lisdodde's staan te zwaaien in de wind en verspreiden hun pluizige zaden.

Zicht op het watergebied en erachter de ontoegankelijke graslanden.

Regelmatig stijgen er grote groepen Kieviten uit het gras omhoog om in zwermen hun rondje te vliegen.

Hoe Hollands, ergens mis ik een molen.

Tegen de wind in komt deze roofvogel, ik denk een buizerd, langs. Ik heb een aantal foto's tot één plaatje samengevoegd om zijn vlucht te laten zien.

Het wordt donkerder en het begint af en toe te spetteren, ik zoek mijn auto maar weer op.

Nog even de kieviten in beweging, het blijft knap om te zien wat voor patronen ze vliegen zonder elkaar te raken. Helaas zitten ze net te ver weg.

Zondag morgen naar de AWD gereden, de wind was nu toch wel behoorlijk aangetrokken en de bomen zwaaiden en kraakten er op los. Heel even leek de zon door te breken maar dat was van korte duur.

Golven op de waterpartijen.

Zandhappen in het achtergebied, ik was benieuwd of de overwinteraars al waren aangekomen maar helaas nog steeds geen spoor van de wilde zwanen.

pimpelmeesjes doen zich te goed aan de vele bessen.

Dit oude kanaal heb ik al eens eerder bezocht toen deze net was droog gevallen. Nu hebben ze de bodemlaag in brokken gestapeld en groeien er diverse planten op de resten.

Nog even doorgelopen naar het strand waar het best wel onstuimig was. Veel te beleven was er niet behalve deze verdwaalde fietser, ik benijd hem niet wanneer hij aan de terugtocht gaat beginnen. Ik heb hier overigens de foto naar zwart/wit getrokken met de fietser als uitzondering.

Lekkere schuimkragen

Stoere wandelaars in de richting van Zandvoort.

Ik vind het mooi geweest, veel dieren houden zich schuil en bovendien begint het te miezeren wat al lopend richting uitgang overgaat in een stevige bui.

Wat mij betreft mag het winter worden, lekkere heldere dagen met weinig wind en terug thuis een stevige kop erwtensoep.

Het weer was prut, op zoek naar stilstaande modellen

2011-11-22T00:02:00.001+01:00

Het weer was zondag te mistig om buiten te gaan fotograferen, ik ben daarom in huis op zoek gegaan naar bruikbare modellen welke in staat zijn om lang genoeg stil te staan. De playmobil verzameling van mijn dochters werden het gewillige slachtoffer om diverse lenzen met diafragma en ISO waarden uit te testen. Voor de geïnteresseerden de resultaten.

De opstelling, gebruikt:

Camera Sony A77

Sony SAL-2875 2.8

Sony SAL-70200G 2.8

Tamron SP 180mm F/3.5 Macro

De foto's zijn vanuit RAW met Lightroom omgezet naar JPG zonder nabewerking, op uitsnijden na.

28mm ISO 125 f2.8

detail uit bovenstaande foto

28mm ISO 800 f2.8

detail uit bovenstaande foto

28mm ISO 3200 f2.8

detail uit bovenstaande foto

70mm ISO 125 f2.8

detail uit bovenstaande foto

70mm ISO 1250 f8

detail uit bovenstaande foto

180mm ISO 125 f11

detail uit bovenstaande foto

200mm ISO 125 f2.8

detail uit bovenstaande foto

200mm ISO 125 f9

detail uit bovenstaande foto

200mm ISO 1250 f2.8

detail uit bovenstaande foto

200mm ISO 1600 f9

detail uit bovenstaande foto

Tot nu toe ben ik zeer tevreden met de A77. Foto's tot ISO 1600 zijn goed bruikbaar en ISO 3200 (mits niet veel gecropped) is de grens. Ruisonderdrukking met Lightroom geeft nog een verbetering. Sony is nog steeds bezig met verbetering van de camera door regelmatig firmware updates uit te brengen.

De playmobil verzameling kan de kast weer in, volgende keer hoop ik weer buiten foto's te mogen maken.

Hoort wie klopt daar...

2011-11-13T23:43:00.002+01:00

Zondag 13 november weer even de AWD in geweest om met de camera te stoeien. Bij aankomst hing er een lage grondnevel, mooi om te zien maar lastig om erin te fotograferen. Hieronder een samenvatting van deze dag.

Zoals gezegd hing er een lage grond mist.

En als ik langs het kanaal loop is het bijna niet te missen, er wordt weer gesprongen.

Valt me nog mee met ISO400, 1/500 en f2.8

De overkant is toch altijd iets verder dan gedacht.

Langs de kant staat nog een vingerhoedskruid te bloeien, op de achtergrond klinkt geklop.
Het zal toch niet zo zijn dat er Pieten rondlopen.

Het is een vreemdeling zeker, volgende keer zal ik naar zijn naam vragen.

Bij het watervalletje even met de sluitertijd spelen.

Hierna verder richting de schuilhut bij de vossen.

Ganzen trekken luid schreeuwend over richting het zuiden.

Altijd leuk die nieuwsgierige koppies.

Ook dit is een bekende in het duingebied.

Aangezien het bij de schuilhut iets te druk was ben ik maar doorgelopen naar de renbaan. Ik vond de verzameling vogels bij het eilandje wel de moeite waard voor een foto.

Wuivend riet in het zonlicht.

Ik heb nog geen wilde zwanen gezien in de AWD, dan maar deze jongen.

Het blijft een mooi gezicht hoe de druppeltjes op de veren blijven liggen.

rekken en strekken.

Aan het eind bij de waterinlaat liggen twee snoeken te wachten tot er voedsel aankomt zwemmen.

Terug lopend richting de uitgang staat aan de overkant een vos in de struiken te turen.

Het bleef helaas bij loeren en zoeken, de prooi was alweer verdwenen.

Nog even deze imposante jongen op de foto gezet.

Het was een lekkere dag voor de AWD, ik hoopte stiekem dat de waterspreeuw weer terug zou zijn maar tot nu heb ik hem nog niet kunnen vinden. De wilde zwanen zijn ook nog niet gesignaleerd, zou de winter dan toch minder streng worden dit jaar?

Nieuw speelgoed dus buiten spelen

2011-11-06T22:55:00.001+01:00

Het is zondag, somber weer, maar toch ga ik vandaag naar de AWD. Afgelopen donderdag heb ik mijn nieuwe Sony A77 body opgehaald. Na alle aankondigingen en previews over deze nieuwste camera van Sony wordt het tijd om deze aanwinst onder de knie te krijgen, dus vandaag maar even buiten spelen.

Vanaf ingang De Oase loop ik mijn route langs het kanaal, de reiger is ook weer van de partij. Gelukkig is het weer zo somber dat ik moet beginnen met ISO2000.

Ik hoopte hier op een sprong maar helaas, vandaag geen jumpende herten. Het zal wel de vermoeidheid van de bronst zijn.

Het nieuwe van deze camera is dat er onder andere geen optische zoeker meer aanwezig is maar een elektronische zoeker, verder is door de Translucent Mirror Technology geen spiegel meer aanwezig waardoor de camera met gemak 12 fps haalt.

Eén van de standen, de panorama stand, draai een rondje en de camera 'plakt' de opnamen tot één panorama foto. Wie herkent Het Zwarteveld hierin?

Kabouter spillebeen langs geweest?

Oranje zwam tussen het mos

Tsja, toch maar even bij de vossen langs, er zullen toch foto's gemaakt moeten worden.

Uiteraard is het weer druk bij de vossen, zodra je gaat zitten komen ze al aanlopen om te bedelen.

Zo hoort het dus niet, vossen kunnen best voor zichzelf zorgen.

Hier blijkt toch duidelijk het jacht instinct, geen prooi is hem te groot.

Er treedt duidelijk verveling op, zoveel publiek en toch slaapverwekkend.

Terug richting de uitgang, zo te zien is er onlangs een drinkplaats aangelegd op het eendenvlak door het beheer.

Nieuwsgierigheid.

De heren zijn ook weer in het normale leven beland, er wordt weer gegraasd om met voldoende reserves de winter in te gaan.

Ik heb nog lang niet alle mogelijkheden van de camera kunnen uitproberen, het grijze weer van vandaag was ook niet echt een positieve bijdrage. Volgende keer maar weer verder.

Soms heb je zo een dag...

2011-10-30T21:44:00.000+01:00

Vandaag, 30 oktober, bij ingang De Zilk het AWD ingegaan. Eigenlijk had ik het wel gehad met de bronst maar al lopend belandde ik toch weer in de omgeving van het vliegtuig monument en het was daar opvallend rustig, zowel qua burlen als bezoekers. De bronst is inderdaad voorbij. Afgelopen maandag was het nog één en al drukdoenerij en zodoende begin ik deze serie met enkele foto's van 24 oktober j.l.

24 oktober, een schitterende dag en aangezien ik deze dag na de herfstvakantie nog vrij was, even naar de AWD.

In het bos klinkt overal het geburl en ik besluit om aan de rand van het bos te gaan zitten en de boel eens in de gaten te houden. Links in het bos staat een mannetje zich uit te sloven met daarom heen een stuk of acht hindes. Aan de rechterkant ligt bovenstaand hert en burlt wat vanuit zijn kuil. Eén van de hindes besluit dan de oversteek te maken en gaat naar het rechter bosgedeelte. Het mannetje wordt meteen een stuk actiever en even later rent hij achter de hinde aan. Het is jammer dat het zich allemaal tussen de bomen plaatsvindt maar wel mooi om mee te maken. Om nog een beetje foto's te kunnen maken moet ik met ISO 1600 aan de slag.

Ik voel me bijna een voyeur, maar dan vindt achter de struiken de paring plaats.

Na deze ervaring nog even verder rondgelopen want overal hoor je het burlen deze dag.

Dan hoor je weer gekletter van geweien, dus hup snel de volgende afslag en kijken of er nog iets van mee valt te krijgen.

Het moet niet gekker worden, op een moment staan er vier heren zich kopzorgen te maken wie er de sterkste is, het grootste deel vindt tussen het gras en lage struiken plaats maar het is schitterend om het bij te wonen.

Even een adempauze waarbij het lijkt of er niets aan de hand is...

...en dan is het weer volop er tegenaan. Het gaat er af en toe best ruig aan toe.

Deze heeft het even gehad en is duidelijk aan zijn rust toe.

Deze mag het volgend jaar nog een keer proberen, met een afgebroken stang maak je weinig kans dit jaar.

Het was een mooie oktober maand met volop bronst activiteiten, hopen maar dat de damherten nog voltallig mogen blijven in de AWD zodat er volgend jaar weer genoeg spektakel is.

Vandaag 30 oktober was een milde sombere dag waarbij het bijna leek of de zon door ging komen.

wind stond er ook, hoewel deze niet echt koud aanvoelde.

Er zwemmen toch geen haaien in de AWD ?!?

helaas zwommen ze te ver om te weten welke vis het is, ik denk een snoek te herkennen aan de vin.

Tot slot nog wat herfstbeelden

Nu deze oktober maand er bijna opzit kunnen we ons gaan opmaken voor de herfst en de eerste winterse dagen wellicht. Ik ben benieuwd of de wintergasten van vorig jaar de AWD weer weten te vinden, de waterspreeuw had gedurende de vorige winter een grote aantrekkingskracht.

Het is groot en leeft in het bos...

2011-10-10T23:10:00.000+02:00

De laatste weken ben ik een aantal keer in de AWD geweest om de damherten bronst in de gaten te houden. Tijd om te publiceren ontbrak dus zet ik een verzameling uit de laatste periode on-line. De voorbronst zag er nog speels uit maar inmiddels worden de 'Heren' al wat agressiever en dulden ze geen concurrenten in hun territorium.

Begin oktober kwam ik deze vader en zoon tegen, het was een warme dag en deze twee mannen gingen vandaag 'echte mannen dingen' doen.

Eerst de beginselen van het vechten bijbrengen, niet te wild, gewoon een beetje sparren.

Een kort overleg: 'Pa, wat zullen we nu gaan doen?'

Het is goed weer, laten we gaan zwemmen.

Kom maar op, het is niet diep en het water is niet koud.

Als Pa het kan moet ik niet achterblijven, hmmm het is toch dieper dan gedacht.

Niet koud!!, man ik moet hier uit zien te komen.

Afgelopen weekend bleek dat het serieuze werk gaat beginnen, de mannen zijn er klaar voor.

De geweien zijn volgroeid, er is genoeg gegeten.

Het territorium wordt afgebakend met geurstoffen.

Bronstkuilen worden klaargemaakt door de grond open te woelen met poten en gewei.

Had je wat?

Na deze arbeid is het rusten in de kuil.

Enkele hoofdrolspelers van de komende weken.

Richting de uitgang kwam ik deze nog tegen, zijn geurstoffen smerend aan de boom.

Deze wil ik niet onthouden, bij de uitgang Oase groeit deze prachtige zeldzame pruikzwam, onder de zwam bevindt zich een nest Hoornaars.

Detail van de pruikzwam, mooi om te zien uit hoeveel lamellen deze zwam bestaat.

De bronst is volop in beweging, ik hoop de komende periode het vervolg mee te mogen maken en hopelijk een gevecht op de foto te krijgen. Vanuit het Lek hoor je regelmatig burlen en gekletter van geweien.
Bedankt voor de reacties op mijn vorige blog en ik hoop de komende dagen mijn achterstand met reageren in te halen.

De grote oversteek

2011-09-04T15:46:00.001+02:00

Nu de vakantie weer voorbij is ben ik afgelopen weekend weer eens in de AWD geweest, bij ingang de Oase was ik zaterdag in de mist de eerste op de parkeerplaats. Het beloofde een warme dag te gaan worden dus een vroeg begin betekent ook weer op tijd thuis.

Het is mistig deze morgen, windstil, volkomen rust.

In het gras zijn de vele spinnenwebben goed zichtbaar door de nevel.

Hier en daar komt een hertje door de mist gelopen.

Langzaam klimt de zon hoger en strooit zijn licht door de lucht, de eerste ganzen
vliegen schreeuwend naar betere oorden.

Over het kanaal waagt een hert de sprong naar de overkant.

Het gras zal wel groener zijn aan deze kant van het water.

Langzaam lost de mist op, het ziet ernaar uit dat het inderdaad een mooie dag gaat worden.

Heerlijk met die druppels en het zachte licht.

Deze had alleen maar dorst, geen oversteek dus.

Op de brugleuning zit een reiger wakker te worden, in plaats van weg te vliegen blijft deze rustig zitten.

Hij blijkt vrij dicht benaderbaar te zijn (rugzakreiger?)

Wat zal de aandacht trekken van dit jong? Ik kon het niet ontdekken.

We zijn niet nieuwsgierig, maar willen graag alles weten.

Kamperfoelie slingerend tussen de struiken.

Ondanks de natte zomer zijn er toch voldoende bramen te vinden.

Ook deze vind je regelmatig in de AWD, doornappel.

Op de leeuwenbek zit bewegingloos een hommel, hij lijkt te slapen...

...maar met de macro erop zie je toch af en toe een pootje bewegen.

Je moet het maar willen tussen die stekelige takken.

Een Hoornaar beweegt zich over de grond, best wel groot van dichtbij.

Ik vraag me dan af, waarom midden op pad dood liggen wezen? Waarschijnlijk door een roofvogel laten vallen.

De zon wordt warmer, het water trekt steeds meer herten aan.

Ook handig om als spiegel te gebruiken.

Deze waagt de oversteek wel weer.

Verder lopend zie ik voorbij de bocht juist een hert zwemmend het breedste stuk van het water oversteken.

Voordat mijn statief staat en ik de camera heb scherp staan is hij alweer het water uit, balen.

Maar voordat ik met de pest erin doorloop komt juist nummer twee zich aan de oversteek wagen.

Het gaat best nog snel om naar de overkant te komen.

Zo we zijn er weer, nog even de kant op...

...lekker uitschudden en verder op pad.

Terug richting de uitgang probeert dit mannetje verstoppertje te spelen, helaas toch betrapt.

Al met al is deze serie best wel lang uitgevallen, maar wat wil je ook wanneer je een aantal weken niet in de AWD bent geweest, er is voldoende te zien en te beleven. Eerst de komende week een vakantie boek samenstellen, andere blogs bekijken, de bronsttijd mee gaan maken... pfff het worden zware tijden de komende periode (maar meer dan de moeite waard)

Hier en daar een bliksem bezoek.

2011-08-09T23:11:00.002+02:00

Afgelopen periode weinig tijd gehad om te fotograferen, toch lag het in mijn verlangen om de zeearend bij de Lepelaarplassen op de foto te krijgen. Ook foto's van reeën ontbreken nog en aangezien de reeënbronst is begonnen ging ik vorige week via de Westerheide bij Hilversum naar de Lepelaarplassen bij Almere.

Op de heide zag ik al vrij snel de eerste ree tussen de heidestruiken

Van tussen de bomen word ik nieuwsgierig in de gaten gehouden.

Een moeder met kalf trekken door de bosrand langs het heidegebied.

Een jong houdt zich schuil tussen de bomen.

Net als dit jong hou ik het ook voor gezien en rij door naar Almere.

Bij de vogelkijkhut aangekomen hoor ik dat de zeearend een halfuur eerder langs is geweest, dit lijkt me een gemiste kans maar ik blijf toch nog twee uur in de hut rondhangen. De zeearend is niet meer geweest maar wel zwommen er nog enkele watervogels rond.

Toch nog wat geluk, de ijsvogel bracht een bliksem bezoek (waarschijnlijk ook te weinig tijd om lang te blijven).

Na deze 'one minute of fame' vertrok de ijsvogel weer en even later ging ik er ook vandoor.

Afgelopen zondag nogmaals een poging gewaagd om de zeearend te spotten, helaas, de laatste drie dagen is de zeearend niet meer gezien in het gebied.

Een tafeleend voor de kijkhut.

De uitslovende rugzwemmer.

Gelukkig kwam de ijsvogel nog even langs, wederom een kort bezoek en niet op zoek naar voedsel maar het is een schitterend vogeltje om te zien.

Binnenkort hoop ik weer meer tijd te hebben om door de andere blogs te bladeren en te reageren, in ieder geval bedankt voor de reacties op mijn vorige blogs.

De wilde plantentuin "De Heimanshof"

2011-07-11T23:48:00.004+02:00

In 1975 werd in Hoofddorp een instructieve tuin in gebruik genomen van 1 ha, waar wilde planten, insecten, vogels en andere kleine dieren in hun natuurlijke omgeving te bekijken zijn. In de periode '82 t/m '85 heb ik als vrijwilliger maandelijks geholpen om dit stukje natuur te bouwen en onderhouden. 2 Juli j.l. was er een open dag, een mooie gelegenheid om eens te kijken hoe de tuin er bij staat.

Het bordje bij de ingang

In De Heimanshof vindt u een aantal biotopen b.v. de akkertjes met oude graansoorten, zoals: spelt, evene, eenkoorn en 'chevalier-gerst'.de oervorm van gerst. Ook vroegere verfstofplanten worden er verbouwd: meekrap, wede en wouw. Verder oude cultuurgewassen als vlas, huttentut en boekweit. Hiertussen treffen we in de zomer een weelde van wilde bloemen aan: korenbloem, bolderik, klaproos etc.

Eén van de werkzaamheden van destijds, tientallen kubieke meters zand in de grond kruien om deze te verschralen.

De bolderik (Agrostemma githago) is een plant uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen.

De bolderik komt voor op löss en zandige klei en groeit tussen het graan, vooral tussen rogge en verder op braakliggende terreinen. De plant is vrij slap en heeft steun nodig van de graanplanten. Het was vroeger een algemeen voorkomend graanonkruid.

De dagkoekoeksbloem (Silene dioica) is een tweejarige of vaste plant uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae). De naam dagkoekoeksbloem verwijst naar het overdag openstaan van bloemen.

Cichorei (Cichorium) is een geslacht uit de composietenfamilie. Tot dit geslacht behoren witlof en andijvie.

De gemalen wortels werden, vooral in de negentiende eeuw, en worden als koffiesubstituut gebruikt door het hoge gehalte aan inuline.

Een andere bewoner uit de akker, de wilde weit (Melampyrum arvense)

De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen.

Grasveldje, vol klaproos, korenbloem en bolderik.

Oud en nieuw in één beeld, wil je ze alle drie scherp dan domineert de achtergrond...

... hou je de achtergrond neutraal, dan krijg je het onderwerp niet scherp, lastige keus.

Een Gevlekte Rietorchis, met dank aan Albertine

Gevlekte Orchis

Ik kon hier geen naam bij vinden (netelsoort), wie?

De zwanenbloem (Butomus umbellatus) is een moerasplant met roze bloemen. De plant is in Nederland wettelijk beschermd.

De Morgenster (rechts is nog een knop in beeld), zoals de naam al aangeeft, de bloem bloeit alleen 's morgens. Net als bij paardenbloem groeien de zaden in een pluizenbol.

De Kaardenbol, vroeger werden de ruwe bollen gebruikt voor het kaarden van wol.

Donzige klit

De speerdistel komt voor in weilanden, bermen en op dijken. De plant is rijk aan nectar en wordt bezocht door de honingbij, hommels, waaronder de akkerhommel en vlinders.

De Muurleeuwenbek, De bloempjes zijn 0,8-1 cm breed

Bont Kroonkruid, liefhebber van kalkrijke grond.

De boszoom rond De Heimanshof herbergt o.a. soorten, die alleen op oude buitenplaatsen voorkomen, de zogenaamde stinzenplanten. Dode takken en stammen, die met opzet blijven liggen, vormen een woonplaats voor paddestoelen en insecten.

De dichte begroeiing is ideaal als vogel schuilplaats.

Vingerhoedskruid (Digitalis) is een geslacht uit de weegbreefamilie.
Het gebruik van een extract van Digitalis purpurea met glycoside werd gebruikt voor de behandeling van hartproblemen.

Tot slot, omdat ze zo klein zijn, een kikkertje.

Het was leuk om na 25 jaar weer eens rond te lopen in een klein stukje natuur waar, door inzet van vele vrijwilligers, plantensoorten groeien welke inmiddels op de rode lijst zijn beland. Ook zie je hier dat op een relatief klein oppervlak van 1 ha. een diversiteit aan planten mogelijk is, elk in hun eigen biotoop.

Mocht iemand nog ontbrekende namen weten, ik hoor ze graag.

De Groene Jonker en Waverhoek

2011-07-06T20:59:00.006+02:00

Maandag 27 juni j.l. had ik een vrije dag. Het was die dag wel heel erg warm en om wat verkoeling te zoeken besloot ik 's middags naar De Groene Jonker te rijden. Tot mijn verbazing waren er meer bezoekers met dat idee en inderdaad voelde de temperatuur er een stuk prettiger aan door de wind welke over het water waaide. Nu is het zo dat wanneer je in De Groene Jonker bent geweest er de volgende keer niet veel veranderd is, maar je weet het nooit.

De geoorde Fuut, hij zwemt er nog steeds rond.

Kievit, ook nog van de partij.

Meerkoet, druk bezig met het voeren.

Grauwe ganzen blijven een opvliegend volkje, en het is al zo warm.

Een bewoner van ondiep water, in de verte loopt een Steltkluut.

Voordat ik de kans krijg om nog een foto te maken, vliegt hij op.

Gelukkig is hij alweer geland in de plas ernaast waar ik hem beter in beeld krijg.

De steltkluut is een gracieuze vogel met een ruim verspreidingsgebied. In Nederland is de steltkluut een bijzondere broedvogel. Steltkluten zijn sociale vogels die in goede leefgebieden het liefst in kleine groepen optrekken. *

De meeste jaren broedt er in Nederland hooguit een enkel paartje steltkluten. In jaren van extreme droogte in het Middellandse Zeegebied wijken steltkluten echter massaal uit naar noordelijker broedgebieden. In zulke jaren komen in Nederland tot enkele tientallen paartjes tot broeden. *

* Informatie afkomstig van: Vogelbescherming Nederland

Afgelopen zondag 03 juli heb ik een bezoek aan Waverhoek gebracht gelegen in de provincie Utrecht.

Waverhoek is een ongeveer 60 hectare groot pareltje in de Randstad. Grenzend aan natuurgebied Botshol maakt het deel uit van Plan de Venen. Dit plan, dat onder andere moet zorgen voor meer natuur en recreatie in dit gedeelte van het Groene Hart, voorziet ook in een ecologische verbindingsroute tussen de Nieuwkoopse Plassen en Botshol. In 2006 is gestart met inrichtingsmaatregelen. Met de grond die uitgegraven werd om diepere delen te maken, zijn de kade en het wandelpad aangelegd. Toen medio maart 2007 ook het waterpeil kon worden verhoogd ontstond de afwisseling van nattere en drogere delen, de zogenaamde ‘natte natuur’.

Het wandelpad zelf is circa 2,5 km lang. Vanaf het parkeerterrein GPS coördinaat: N 52°14’39” E 4°54’29” loopt het rondom het natuurgebied zodat u ook weer eindigt waar u begonnen bent.

Wat kunnen we er tegenkomen: grutto’s, lepelaars en de roerdomp. Verder weten de zilverreigers, purperreigers, krakeenden, grauwe ganzen, en in de zomer de zomertaling de Waverhoek te vinden.

Meteen bij aankomst vliegt er al een grote groep Lepelaars in de lucht.

Aan de overkant van het meer gaan ze het water in, uiteraard op een plek waar je als wandelaar niet kan komen.

Lepelaars vergezeld met een familiegenoot.

Impressie van het gebied.

Een Kluut is op zoek naar voedsel.

De oogst bestaat uit kleine kreeftachtigen, insekten en wormen. Deze prooi wordt gezocht op de tast: met snelle maaibewegingen wordt de snavel als een zeis door het water bewogen.

Zo zie je meteen hoe ondiep het watergebied is.

Drie Kluten op een rij. Nederlandse kluten zijn trekvogels en bijna allemaal brengen ze de winter door langs de kusten van Zuidwest-Europa of West-Afrika.

Witte ganzen zijn ook volop aanwezig in het gebied.

En met zoveel vogels in de plas krijg je aan de randen een mooie verzameling veren.

Tot slot nog, in navolging van het uitkijkkonijn in een vorige blog, de uitkijkhaas (emissarius Lepus)

Wat kan de AWD toch veel moois bieden

2011-07-02T01:00:00.000+02:00

Afgelopen avond ben ik nog even naar de AWD geweest ingang Panneland. Ik had alleen mijn telelens met statief meegenomen want het doel was om de jonge vossen in de avond te gaan zien. Ik kreeg gelukkig nog meer voor mijn lens.

Vanaf de ingang loop ik langs de sloot, tussen het Eiland van Rolvers en Donderhoek, richting de schuilhut wanneer ik tegen de zon in aan de overkant een paar oren uit het gras zie steken. Eerst dacht ik aan een konijn maar het blijkt een damhert kalf te zijn.

Het beestje houdt zich schuil tussen het gras.

Er is geen moeder in de buurt te zien maar het blijft angstvallig laag bij de grond liggen.

Maar ik was eigenlijk op weg naar de schuilhut dus toch maar verder.

Langs de kant zitten de moeder met kind al te wachten, ondanks dat de vossen over acteer talent beschikken hebben ze helaas totaal geen gevoel voor compositie. De klinkerweg is dus niet te vermijden.

In het licht van de dalende zon liggen ze elkaar te besnuffelen.

Beetje bijten hoort er ook bij.

Wanneer ik bij de schuilhut doorsteek naar het kanaal erachter wordt ik toch voor de zekerheid gevolgd, en dat terwijl ik geen eens een rugzak bij me heb.

Het is inmiddels 21:15 uur geworden dus besluit ik weer richting uitgang te gaan, maar nieuwsgierig naar het kalf loop ik toch de zelfde route terug langs het kanaal.

Ik hoor een angstig gepiep achter het gras en probeer te ontdekken wie de veroorzaker daarvan is. In het water zie ik net het kopje van het kalfje.

Het zoekt duidelijk een plek om op het land te komen maar door de steile wand wil het niet lukken en loopt het steeds verder.

Ik ga plat in het gras liggen en probeer zo dicht mogelijk bij het kalf te komen. Hij reageert er wel op en komt zelfs mijn kant op. Gelukkig loopt op dat moment nog een stel fotografen aan de overkant van de sloot en zien ook hoe moeilijk het kalfje het heeft. Ze komen mijn kant uit om te helpen en samen krijgen we het kalf weer op het droge.

Het beestje staat te trillen op zijn dunne pootjes en met doeken en mijn fleece-trui wrijven we het weer droog.

Het beestje gaat weer tussen het gras liggen om wat beschutting te hebben, de zon is helaas al te laag om nog warmte te kunnen geven.

Bij de uitgang hebben we het nog bij de boswachter gemeld, deze zou nog gaan kijken maar verwacht ook dat de moeder wel terug zou komen.

Het was een avond met een rare wending, het is te hopen dat de moeder damhert haar kalf nog terug vindt. Het geeft een hulpeloos gevoel wanneer je zo een klein kalfje uit het water haalt en achter laat.
Enkele foto's van het kalf heb ik met mijn mobiel genomen, de kwaliteit is wat minder maar de ervaring is wat telt.

Na regen komt zonneschijn

2011-06-29T23:19:00.000+02:00

Na de regen van de afgelopen dagen werd het weer eens tijd om naar de AWD te gaan. Zodoende zondag eens richting ingang De Zilk gereden om ook in de zandbak rond te kunnen lopen. De dag begon nog vrij vochtig maar na enkele uren kwam de zon door en werd het behoorlijk benauwd.

De dag begint lekker rustig ook de herten hebben er nog geen zin in.

Het bast gewei is al aardig aan het groeien, nog een maand en dan zal de groei weer stoppen.

Opvallend deze morgen is de grote hoeveelheid konijnen welke ik tegenkom.

Verstopt tussen het natte gras.

Poetsend tussen de struiken.

Spelen voor stokstaartje, of het is een uitkijk konijn.

Duinkruiskruid kom je momenteel veel tegen in de duinen.

Omdat het jakobskruiskruid zeer giftige stoffen bevat, zoals strychnine, heroïne, cocaïne en morfine, zullen zoogdieren er niet van eten.

Sommige dieren zijn zodanig aangepast dat ze de plant toch kunnen eten. De geel/zwart gebande rups van de jakobsvlinder slaat het gif tijdens het rupsenstadium op in het lichaam en raakt het weer kwijt tijdens het verpoppen.

Nog een plant welke je regelmatig in de duinen tegenkomt, de Doornappel, familie van de nachtschaden. Zo mooi als de plant is zo giftig is deze ook, de plant valt onder de zeer giftige plantensoorten. Vroeger werden de bladeren verwerkt in anti-astma sigaretten en hippies gebruikte de plant om er geestverruimende thee van te zetten.

zwammetjes groeiend op de runderen mest.

Aangekomen in het zand gebied begint de zon eindelijk door te komen.

Dit gebied wordt geheel gevormd door de invloed van wind en regen.

Aan de randen en de toppen van de zandheuvels houdt het helmgras stand.

Dan valt me dit minuscule kikkertje op eenzaam over het zand springend.

Over het pad lopend zie ik tientallen kikkertjes (of zijn het padjes) springen.

Moeilijk te zien zo, maar de beestjes zijn écht klein, wanneer je na gaat dat de ondergrond een klinker is.

Het is nog oppassen waar je je voeten neerzet zoveel springen er rond.

Aan de waterkant denk ik een insect voor de lens gekregen te hebben.

Bij nader inzien blijkt het de vervelling van een libelle te zijn, vandaar dat ie zo stil bleef zitten.

Verderop lukte het me wel om een libelle al vliegend voor de lens te krijgen, ondanks dat deze vliegers geen tel stil zitten.

Terug lopend naar de uitgang zweven twee buizerds op de thermiek hun rondjes.

Het was weer eens lekker om door de AWD te lopen, de volgende dag ben ik nog naar De Groene Jonker geweest waar het ondanks de 30C goed was uit te houden aan het water. De foto's zal ik van de week nog plaatsen.

Klein gespuis en jong spul in de AWD

2011-06-12T21:29:00.000+02:00

Door tijdgebrek loop ik een beetje achter met het publiceren. Daarom een dubbele blog van 21 en 29 mei geschoten in de AWD. 21 Mei ging ik met de vriend van mijn nicht de AWD in, hij had onlangs een camera gekocht en wilde deze wel eens uitproberen en het liefst met een vossen foto thuiskomen.

Vlak na binnenkomst bij de Oase al een groepje herten in beeld, goed begin.

We zitten nog niet op het vinkenveld maar toch al een vink voor de lens

Regelmatig zie je tussen het gras dit soort webben, door de dauw zijn ze extra mooi geworden.

Sprinkhaan op het web.

Van bovenaf gezien, is het net een libelle.

Verstopt tussen het veenmos zat deze 'alien', of dit nu een krekel of sprinkhaan is weet ik niet, maar zijn camouflage is schitterend.

De detaillering van de waterjuffer is ook schitterend, met een beetje fantasie is het alsof er een straalmotor op zijn rug zit.

Libelle verstopt tussen het riet.

Dit heet kinderlijk gedrag, ik zie jullie niet dus zien jullie mij ook niet. Of het is gewoon je kop in het zand steken.

Bij de schuilhut kwamen we ook nog één vos tegen, ik heb er geen foto van maar voor Marcel was het toch een leuke ontmoeting voor zo een eerste foto sessie. De volgende foto's zijn van mijn wandeling van 29 mei, het waaide behoorlijk hard maar het was gelukkig droog.

Uitzicht vanaf een duintop in het Oosterveld.

De door de wind gevormde bomen blijven een graag gefotografeerd onderwerp.

In de winter heb ik dit droge kanaal in het infiltratie gebied al eens op de foto gezet.

Nu blijkt het kanaal opgegraven te zijn en ziet er zo uit, toch eens van dichterbij bekijken.

Lopend richting het kanaal zie ik in mijn ooghoek iets rood/bruins liggen, het blijkt een slapende vos die, door de harde tegenwind, mij niet hoort en ruikt.

Wanneer ik hem dicht genoeg benaderd ben druk ik af en meteen wordt hij wakker.

Het valt op dat de vos een veel alerter blik heeft dan de rugzak vossen en ...

...staat op, draait zich om en verdwijnt als een speer (vandaar de beweging).

Maar ik liep eigenlijk naar het kanaal om deze 'basalt' blokken van dichtbij te bekijken.

Ik ben benieuwd wat er met het kanaal gaat gebeuren.

Ik was al een tijd niet meer bij de aalscholvers geweest, dus even kijken hoe het er voor staat.

Na een veilige plek gevonden te hebben, de grond en de bomen zijn inmiddels wit en er hangt een behoorlijke vislucht, zag ik net dat het voeder tijd was. Helaas zat er net een tak in beeld, verplaatsen was geen optie want dan zou ik in het water moeten gaan staan.

Hier zie je hoe het jong zijn kop in zijn moeders snavel wurmt.

Je vraagt je haast af, wie is er nu aan het eten? Er heerst toch geen kannibalisme onder de Aalscholvers.

Hierna nog de converter tussen mijn telelens geplaatst maar helaas werd er niet meer gevoerd.
Wel probeerde dit scharminkel zijn vleugels uit op het nest.

Tot slot nog het nest met drie kleine koppies over de rand.

Wellicht een wat lange blog geworden maar hoop zo mijn achterstand weer in te halen. In de loop van de week hoop ik jullie blog's te kunnen bezoeken.

De Groene Jonker, je kan m'n rug op

2011-06-05T15:18:00.004+02:00

Na het aantal blogs over De Groene Jonker te hebben gezien besloot ik vandaag om er ook eens een bezoek te brengen. Wie weet is de geoorde Fuut op de foto te zetten en inderdaad liet deze vogel zich van dichtbij zien.

Info De Groene Jonker, dubbelklik op de foto om de tekst te kunnen lezen.

foeragerende eenden in het lage water

Kokmeeuw

Eén van de steltlopers in het gebied, de Grutto

Landschap foto De Groene Jonker

De Groene Jonker is een waterrijk natuurgebied met een grote plas, ruisende rietkragen en natte graslanden.

Je hoort ze veel maar ziet ze weinig, vestopt in het riet, de Rietzanger

Hier ben ik niet voor gekomen een gewone Fuut

Aan de waterkant staat een man geconcentreerd te fotograferen, even kijken wat hij in beeld heeft. Het is de Geoorde Fuut met een jong op haar rug. De man blijkt trouwens Herman te zijn, dit keer, net als ik, eens niet in de AWD rondlopend.

De Fuut is lekker dicht in beeld dus staan we allebei ons geheugenkaartje vol te schieten.

Maar ja, wat wil je ook met dit soort plaatjes. Inmiddels is ook pa Fuut aan komen zwemmen.

Het jong zit belangstellend te kijken wat pa onderwater uitspookt.

Aha, onder dat natte water valt voedsel te vinden, onthouden dus.

Smaakt goed, is er nog meer te vinden?

Doorzwemmend blijken er zelfs twee jongen op haar rug te zitten.

Iets verderop zwemt een ouderpaar met twee grotere jongen

Ook zij worden continu door pa en ma van voedsel voorzien.

Verderop loopt een Kievit zenuwachtig heen en weer door het veld.

Hier heb ik drie foto's van de vlucht van de Kievit in elkaar geschoven.

Ondertussen is het gaan regenen en aan de lucht te zien lijkt het niet van korte duur te gaan worden.
Ik besluit mijn eerste bezoek aan De Groene Jonker voor gezien te houden maar kom hier beslist nog eens terug.